ONX.​Exhibition.​NY.​2026

Το πρώτο ONX.Exhibition.NY.2026 παρουσιάζει καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες από την κοινότητα του ONX των οποίων η δημιουργική πρακτική κινείται αβίαστα ανάμεσα στον φυσικό και τον ψηφιακό κόσμο. Στο έργο τους, η τεχνολογία δεν εμφανίζεται ως ουδέτερο εργαλείο, αλλά ως υλική και πολιτισμική δύναμη, η οποία μεταφράζει, αλλοιώνει και επανεμψυχώνει τους κόσμους που συναντά. Η έκθεση θα είναι ανοιχτή στο κοινό από τις 25 Σεπτεμβρίου έως τις 4 Οκτωβρίου 2026 στο στούντιο του Onassis ONX στη Νέα Υόρκη και περιλαμβάνει την αμερικανική πρεμιέρα του έργου “Katabasis” του Ugo Arsac, νικητή του Βραβείου Καλύτερου Εμβυθιστικού Έργου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2026, καθώς και νέες αναθέσεις και πρόσφατα έργα των Chloe Alexandra Thompson, Μαργαρίτας Αθανασίου, Alejandro Moreno Jashés, Jiabao Li, Huntrezz Janos και Ashley Zelinskie.

Εγκαταλελειμμένα θέατρα αποκτούν μια εικοτολογική, ψηφιακή δεύτερη ζωή. Ένα γλυπτό επιχειρεί να μεταφραστεί σε κώδικα. Πάγος σχηματίζεται, λιώνει και μετατρέπεται σε γλώσσα. Στην έκθεση “What Remains”, η τεχνολογία εμφανίζεται όχι ως ένα ουδέτερο εργαλείο, αλλά ως υλική και πολιτισμική δύναμη που μεταφράζει, παραμορφώνει και επανεμψυχώνει τους κόσμους που συναντά. Μια τέτοια ασύλληπτη δύναμη μπορεί να μας φέρνει κοντά αλλά και να μας απομακρύνει, συνδέοντας και συγχρόνως διαχωρίζοντας.

Ugo Arsac, “Katabasis”

Σε πρώτη παρουσίαση στις ΗΠΑ μετά τη βράβευσή του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών 2026, στην κατηγορία Καλύτερου Εμβυθιστικού Έργου, το “Katabasis” οδηγεί το κοινό στις κρυφές ρωγμές της πόλης, σε χώρους τους οποίους γνωρίζουν άνθρωποι που σπάνια βλέπουμε: άστεγες ψυχές, αθέατοι εργάτες, ποιητές της αβύσσου, κυνηγοί του αόρατου. Ο Ugo Arsac ενισχύει τις ακατέργαστες, οικείες φωνές τους, δημιουργώντας ένα εμβυθιστικό ταξίδι όπου συνυφαίνονται η ποιητική επίκληση και η ντοκιμαντερίστικη αλήθεια – μια ιστορία απόδρασης, λαχτάρας και επιτακτικής υπαρξιακής ανάγκης.

Η παρουσίαση αυτού του έργου στη Νέα Υόρκη υποστηρίζεται από την υποτροφία French Immersion Exhibition Grant 2026 της Villa Albertine.

Μαργαρίτα Αθανασίου, “A Brief Introduction to Alchemy”

Το “A Brief Introduction to Alchemy” είναι μια 12λεπτη πρόγευση από ένα βίντεο δοκίμιο μεγάλου μήκους που βρίσκεται σε εξέλιξη. Μέσα από μια αφήγηση που λειτουργεί με τη λογική υπερσυνδέσμων, το κοινό περιηγείται στα βασικά θέματα του έργου: από την έμφυλη ιστορία της αλχημείας και τις γυναίκες στους κύκλους της υπερβατικής ψυχανάλυσης του Carl Jung έως το αρχετυπικό κακό των παραμυθιών και τον τεχνοφασισμό της τεχνητής νοημοσύνης.

Jiabao Li, “Cryoscape”

Το έργο “Cryoscape”, που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της παραμονής του Jiabao Li στο πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας Αρκτικού Κύκλου στο Σβάλμπαρντ, είναι ένας τρισδιάστατος εκτυπωτής πάγου που μεταμορφώνει το νερό σε μεταβαλλόμενα τοπία και μικροσκοπικές μορφές. Μια κάμερα και ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης μεταφράζουν σε χαϊκού τον πάγο καθώς λιώνει. Προσαρμοζόμενο στο κλίμα της εκάστοτε τοποθεσίας, το έργο συνδέει τη μεταμόρφωση, την υπολογιστική τεχνολογία και το περιβαλλοντικό κόστος μέσα σε μια αυτοκαταστρεφόμενη μηχανή.

Huntrezz Janos, “Dis-ARMOUR-Machine”

Το “Dis-ARMOUR-Machine” είναι ένα φορετό έργο τέχνης XR με άξονα μια εμβιομηχανική πανοπλία, κατασκευασμένη με χρήση ηλιακής ενέργειας. Μέσα από τρισδιάστατα εκτυπωμένα γλυπτά, ποίηση, επαυξημένη πραγματικότητα, ψηφιακό περιβάλλον παιχνιδιού, αφίσες και ψηφιακά αρχεία, το έργο μετασχηματίζει την έννοια της προστασίας, από τη στρατιωτικοποιημένη άμυνα σε μια διεπαφή για την επιβίωση, την καταργητιστική φαντασία, την οικολογική τεχνολογία, τη δημόσια αντίσταση και την εικοτολογία.

Alejandro Moreno Jashés, “Salón de Actos, Act I: The Benefits of Lime”

Το “Salón de Actos, Act I: The Benefits of Lime” μεταμορφώνει το εγκαταλελειμμένο θέατρο Windsor στην έρημο Ατακάμα της Χιλής σε ένα ζωντανό αρχείο. Το έργο κινείται μεταξύ πλάνων ζωντανής δράσης, ψηφιακής ανακατασκευής και φωτογραμμετρίας, για να συνδυάσει παραμύθια, φωνές και μυθολογίες της ερήμου και να διερευνήσει πώς η μνήμη, τα ερείπια, η μυθοπλασία και η διατήρηση μεταβάλλονται μέσα στον χρόνο και μέσα από διαφορετικά τεχνολογικά μέσα.

Chloe Alexandra Thompson, “Untitling (field relations)”

Το “Untitling (field relations)” ξεκινά με μια απλή πρόταση: ο ήχος είναι η πρώτη μας αίσθηση. Μέσα από ηχογραφήσεις πεδίου, φωνή μετασχηματισμένη μέσω αναπαραγωγής, σύνθεση και αποκριτικά χωρικά μέσα, η εγκατάσταση προτείνει την ακρόαση ως πρακτική αμοιβαιότητας. Καθώς ο ήχος, το φως και η εικόνα αναδιοργανώνονται συνεχώς μέσα από τη συλλογική παρουσία, η ακρόαση γίνεται τρόπος αίσθησης της σχέσης, της μνήμης και του τόπου πέρα από τη γλώσσα – μια πρακτική φροντίδας, μνημόνευσης και επιστροφής.

Ashley Zelinskie, “Reverse Abstraction”

Αυτή η εν εξελίξει σειρά γλυπτών εξετάζει τις διαφορετικές γλώσσες μέσω των οποίων οι άνθρωποι και οι υπολογιστές αντιλαμβάνονται τα αντικείμενα. Φυσικά γλυπτά, στερεωμένα κατά μήκος ενός μεγάλου τοίχου, καλύπτονται με δεκαεξαδικό και δυαδικό κώδικα, επιτρέποντας σε έναν υπολογιστή να διαβάσει αυτόν τον κώδικα και να «δει» το αντικείμενο που οι άνθρωποι βλέπουν στον φυσικό χώρο. Στην άλλη άκρη, αυτό το έργο παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης εκτελεί σε πραγματικό χρόνο την αναδρομή: σάρωση, κωδικοποίηση, ενσωμάτωση, εκ νέου σάρωση – ασταμάτητα. Κάθε επανάληψη αποκλίνει όλο και περισσότερο από το πρωτότυπο.