Age of Content | Ballet National de Marseille—(LA)HORDE

Μια ορδή χορευτών, χορογράφων και visual artists που έχει γίνει viral. Από την παρισινή underground σκηνή μέχρι τα μεγαλύτερα στάδια του κόσμου και από το 2013 μέχρι σήμερα, οι Marine Brutti, Jonathan Debrouwer και Arthur Harel –το συλλογικό σχήμα (LA)HORDE– έχουν γίνει μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της νέας εποχής: στη μόδα, τη μουσική, τον κινηματογράφο, το θέατρο. Η Madonna τούς ανέθεσε τη δημιουργική διεύθυνση της χορογραφίας για την περιοδεία της, “Celebration”, ενώ η Rosalía τούς εμπιστεύτηκε την περιοδεία της, “Lux”, καθώς και την επική εμφάνισή της με το τραγούδι “Berghain” στα Brit Awards.

Στο “Age of Content”, οι 16 χορευτές και χορεύτριες του Εθνικού Μπαλέτου της Μασσαλίας, το οποίο οι (LA)HORDE διευθύνουν από το 2019, κινούνται σε ένα εναλλακτικό metaverse, κάτι ανάμεσα σε αεροπορικό υπόστεγο και κλαμπ. Ένα πραγματικό αυτοκίνητο εισβάλλει επί σκηνής σαν να έχει ξεφύγει από το σύμπαν του “Grand Theft Auto”. Βρισκόμαστε στην επικράτεια ενός metaverse χορού: ποιητικού, πολιτικού, post-punk, που είναι γεμάτος με αναφορές στην κουλτούρα των κλαμπ, στα βιντεοπαιχνίδια, στα Instagram φίλτρα, στο TikTok, στο jumpstyle και στα stunts των ταινιών δράσης.

Ένα φαντασμαγορικό μετα-μεταμοντέρνο, μετα-Barbie και μετα-#MeToo χορογραφικό έπος για σώματα που συναντούν τις πιθανές εκδοχές τους: τα avatars του.

Στο “Age of Content”, το εικονικό δεν αποτελεί πλέον μια απλή μετατόπιση από τον πραγματικό κόσμο. Το εικονικό έχει δημιουργήσει βαθιά στρώματα σημείων και αναπαραστάσεων, τα οποία είμαστε όλο και περισσότερο σε θέση να βιώνουμε και να κατοικούμε παράλληλα με τη ζωή μας στον πραγματικό κόσμο. Οι εικονικές μας ταυτότητες διαπερνούν τον πραγματικό μας κόσμο, επηρεάζοντας τις πράξεις μας, τις κοινωνικές μας αλληλεπιδράσεις και τις επιθυμίες μας.

Το “Age of Content” διερευνά τις σωματικές και συναισθηματικές αντιδράσεις μας απέναντι στην πληθώρα περιεχομένου και στις πολλαπλές πραγματικότητες της εποχής μας.

Με αφετηρία μια διάρρηξη του «αντίστροφου τέταρτου τοίχου», οι χαρακτήρες διασχίζουν διαφορετικά επίπεδα της πραγματικότητας, ξεκινώντας από μια σύγκρουση με άλλες εκδοχές του εαυτού τους.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης, η σκηνογραφία λειτουργεί ως πύλη από την οποία αναδύονται παράλληλα σύμπαντα, στα οποία διασταυρώνονται άτομα που συγκρούονται, παλεύουν, υπερασπίζονται, δραπετεύουν, αγκαλιάζονται, επιθυμούν, αγαπούν και γιορτάζουν μαζί.

Οι κινήσεις των χορευτών και χορευτριών αντλούν στοιχεία από την αισθητική του ψηφιακού κόσμου συνδυάζοντας προσομοιωμένα σώματα και υπεραισθησιασμό, από την ανοίκεια οικειότητα των άβαταρ των βιντεοπαιχνιδιών έως τις κινήσεις που έχουν γίνει viral στο TikTok. Οι χορογραφικές συνθέσεις αυτών των διαθλασμένων κινήσεων έρχονται αντιμέτωπες στον χώρο της σκηνής, όπου μοτίβα από τον τζαζ και τον μεταμοντέρνο χορό, αλλά και από τα μιούζικαλ, ενεργοποιούνται και συμπλέκονται για να δημιουργήσουν μια αίσθηση ασταμάτητου doomscrolling.

Στη δουλειά μας, η σκηνή αποτελεί πάντα τον χώρο όπου αμφισβητούμε τα περιβάλλοντά μας, τόσο στο διαδίκτυο όσο και στην πραγματική ζωή. Ένας χώρος ασφαλής, αλλά όχι αποστειρωμένος. Ένας χώρος που έχει τη δική του πραγματικότητα και όπου είναι δυνατό να εξερευνήσουμε συλλογικά διαφορετικές εκδοχές ενσώματης ύπαρξης, ερχόμενοι αντιμέτωποι με τη σύγκρουση και την επιθυμία, τη συνοχή και τον χορό.

Αυτή η δημιουργία λειτουργεί ως ένας καμβάς που συγχωνεύει τον χορό με τα πολυμέσα, προσκαλώντας σας να διασχίσετε το σύνθετο πλέγμα της ταυτότητας, των μέσων και των σύγχρονων κοινωνικών κανόνων.

(LA)HORDE — Marine Brutti, Jonathan Debrouwer, Arthur Hare