Δεν ταξίδεψα ποτέ στην Αυστραλία | The Boy

Δεν πρόκειται για την Αυστραλία, αλλά για μια ανάγνωσή της. Μια φανταστική χώρα που γεννήθηκε στο μυαλό του The Boy μετά από μια κινηματογραφική σκηνή στην κόκκινη έρημο, ένα hangover μέσα σε ένα μπεζ Ford Fairlane 500, το όνειρο των πράσινων μυρμηγκιών, ένα απωθημένο ταξίδι.

Από το 2013, αυτή η χώρα κατοικεί μέσα του: υπερβίαιη, ελεύθερη και ανεξήγητα γνώριμη. Στο Outback του μυαλού του.

«Δεν ταξίδεψα ποτέ στην Αυστραλία» λέει, προτού ξεδιπλώσει σε κάθε γωνιά της Στέγης, με συνδετικό κρίκο την ηθοποιό Φλομαρία Παπαδάκη, τη δική του Αυστραλία.

Και κάπως έτσι παίρνει τη μορφή συναυλίας, θεατρικής παράστασης, κινηματογραφικού αφιερώματος, βίντεο εγκατάστασης, έκθεσης φωτογραφίας, ταξιδιού σε όλες τις σκηνές, τους διαδρόμους, τα φουαγιέ. Μια τάξη σχολείου στη μέση της ερήμου Tanami. Τα θρανία και τα σχολικά βιβλία καλυμμένα με άμμο. Ο David Gulpilil μας εξηγεί ένα όνειρο στη γλώσσα των Yolngu.

Στο φουαγιέ του ισογείου της Στέγης, ένα εντυπωσιακό billboard με την αφίσα της ozploitation ταινίας “Nightfall in the Ti-Tree” μας μεταφέρει στο προκλητικό, ωμό, genre-driven σινεμά της Αυστραλίας των δεκαετιών του ’70 και του ’80, λειτουργώντας ως εισαγωγή στις αφηγήσεις που ξεδιπλώνονται στους υπόλοιπους χώρους. Από αυτό το σημείο μηδέν, ξεκινά μια περιήγηση στα φουαγιέ των άλλων ορόφων και τις σκηνές της Στέγης. Αντικείμενα ακαθόριστης μορφής μοιάζουν να καλούν τον επισκέπτη να τα ανακαλύψει, αλλάζοντας την αίσθηση του χώρου όσο η διαδρομή ανεβαίνει. Ήχοι από φανταστικές απομονωμένες υπαίθρους, παιδικοί εφιάλτες με τους Hobyahs –πλάσματα της αυστραλιανής λαϊκής φαντασίας–, πέτρες των Mulkurul που ήρθαν από τον ανατέλλοντα ήλιο, η γραφομηχανή του Everett De Roche, ό,τι έμεινε από το περίεργο βιολί της Betty Crabtree, μυρωδιές καμένου λάστιχου και ραδιοφωνικά σήματα από το πουθενά. Μια μουσική από τη Δεσποινίς Τρίχρωμη, σαν φλέβα, ενώνει όλους τους χώρους και τις δράσεις.

Στην Κεντρική Σκηνή, ο The Boy παρουσιάζει μια συναυλία οικολογικού τρόμου που μεταμορφώνεται σε ένα πολυεπίπεδο σκηνικό σύμπαν, μέσα από τη ματιά του εικαστικού Κωνσταντίνου Λαμπρίδη και της animator Ειρήνης Βιανέλλη.

Ακίνητοι χορευτές, προειδοποιήσεις που φτάνουν από την Αυστραλία, αφηγήσεις από έναν κόσμο μετά την καταστροφή και a cappella παρεμβάσεις από μουσικούς και στενούς συνεργάτες του The Boy συνθέτουν μια παράσταση σκοτεινή, καθηλωτική και βαθιά ποιητική.

Η Μιράντα, η Μάριον, η Σάρα και η Ίρμα ονειρεύτηκαν έναν κόσμο όπου η βροχή δεν θα σταματήσει ποτέ. Στα vocals, η Δεσποινίς Τρίχρωμη ερμηνεύει ρεφρέν που στοιχειώνουν, ενώ από το «Κέλυφος» του Κωνσταντίνου Λαμπρίδη αναδύονται τα μουσικά όργανα, καθώς τα «Απότομα» της Ειρήνης Βιανέλλη πλημμυρίζουν την οθόνη. Μια εμπειρία ανάμεσα στο όνειρο, την απειλή και τη σαγήνη της σκηνής.

Στη Μικρή Σκηνή στήνεται ένας αποχαιρετισμός στο Skyline Matraville Dead End Drive-In που έκλεισε το 1984, με την προβολή κινηματογραφικών αριστουργημάτων του αυστραλιανού New Wave – στο πρώτο αφιέρωμα του είδους που γίνεται ποτέ στην Ελλάδα.

Στο -1, ένα σύμπλεγμα βράχων αγκαλιάζει μια κινηματογραφική προβολή. H νέα ταινία μεγάλου μήκους του The Boy, «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού», συνδέεται με μια φωτογραφική έκθεση της Μυρτώς Τζίμα. Ένα ατέλειωτο μεσημέρι κάτω από το Hanging Rock, με αινιγματικές αφηγήσεις από την ιστορία της Αυστραλίας.

Ο The Boy φτιάχνει κόσμους. Αν τον ρωτήσεις τι είναι αυτή η «Αυστραλία», θα σου απαντήσει:

«Μια συναυλία ή ίσως μια παράσταση ή ίσως μια μουντζούρα.

Ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα.

Μια ταινία μεγάλου μήκους.

Ένα όνειρο που σε καλωσορίζει.

Μια μουσική που κάτι σου θυμίζει.

Ένα πορτρέτο της Judy Davis και του Jack Thompson.

Δεν ταξίδεψα ποτέ στην Αυστραλία».

Κεντρική Σκηνή

21:30 | Συναυλία & Performance «Το Κέλυφος»

Διάρκεια: 100 λεπτά

Μικρή Σκηνή | Ταινίες και ντοκιμαντέρ του αυστραλιανού New Wave

Η μικρού μήκους ταινία “Night Fall in the Ti-Tree” του The Boy προβάλλεται στην έναρξη του κάθε slot.

15:00–16:45 | “Storm Boy” του Henri Safran (1976), Διάρκεια: 88 λεπτά

17:00–19:00 | “Celia” της Ann Turner (1989), Διάρκεια: 103 λεπτά

19:15–21:00 | “Ten Years After, Ten Years Older” της Anna Kannava (1986), Διάρκεια: 34 λεπτά

“My Life Without Steve” της Gillian Leahy (1986), Διάρκεια: 55 λεπτά

21:30–23:00 | “The Second Journey (to Uluru)” των Arthur & Corinne Cantrill (1981), Διάρκεια: 74 λεπτά

23:30–02:00 | “Nice Coloured Girls” της Tracey Moffatt (1987), Διάρκεια: 16 λεπτά

“Night Cries: A Rural Tragedy” της Tracey Moffatt (1990), Διάρκεια: 19 λεπτά

“BeDevil” της Tracey Moffatt (1993), Διάρκεια: 90 λεπτά

-1

18:30, 19:50, 21:10, 22:30 | Προβολή της ταινίας μεγάλου μήκους του The Boy «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού», Διάρκεια: 75 λεπτά

18:00 – 23:45 | "INTO TEMPTATION SAFE IN THE WIDE OPEN ARMS OF HELL” | Έκθεση φωτογραφίας Μυρτώς Τζίμα

Κεντρική Σκηνή

21:30 | Συναυλία & Performance «Το Κέλυφος»

Διάρκεια: 100 λεπτά

Μικρή Σκηνή | Ταινίες και ντοκιμαντέρ του αυστραλιανού New Wave

Η μικρού μήκους ταινία “Night Fall in the Ti-Tree” του The Boy προβάλλεται στην έναρξη του κάθε slot.

15:00–16:30 | “Dot and the Kangaroo” του Yoram Gross (1977), Διάρκεια: 75 λεπτά

16:40–17:50 | “Turnaround” του Michael Lee (1983), Διάρκεια: 60 λεπτά

18:00–21:00 | “Smoke ’Em If You Got ’Em” του Ray Boseley (1988), Διάρκεια: 48 λεπτά

“Dogs in Space” του Richard Lowenstein (1986), Διάρκεια: 105 λεπτά

21:30–23:15 | “Spirits of the Air, Gremlins of the Clouds” του Alex Proyas (1987), Διάρκεια: 96 λεπτά

23:30–01:30 | “Dead End Drive-In” του Brian Trenchard-Smith (1986), Διάρκεια: 92 λεπτά

-1

18:30, 19:50, 21:10, 22:30 | Προβολή της ταινίας μεγάλου μήκους του The Boy «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού», Διάρκεια: 75 λεπτά

18:00 – 23:45 | "INTO TEMPTATION SAFE IN THE WIDE OPEN ARMS OF HELL” | Έκθεση φωτογραφίας Μυρτώς Τζίμα

Μικρή Σκηνή | Ταινίες και ντοκιμαντέρ του αυστραλιανού New Wave

Η μικρού μήκους ταινία “Night Fall in the Ti-Tree” του The Boy προβάλλεται στην έναρξη του κάθε slot.

15:00–17:00 | “The Year My Voice Broke” του John Duigan (1987), Διάρκεια: 103 λεπτά

17:15–19:15 | “Breaker Morant” του Bruce Beresford (1980), Διάρκεια: 107 λεπτά

19:30–23:45 | “Picnic At Hanging Rock” του Peter Weir (1975), Διάρκεια: 115 λεπτά

“The Devil’s Playground” του Fred Schepisi (1976), Διάρκεια: 107 λεπτά

00:00–01:45 | “Next Of Kin” του Tony Williams (1982), Διάρκεια: 89 λεπτά

Σύνοψη ταινίας: Ένα μεσημέρι που δεν τελειώνει. Μια λούπα μυστικών. Η Μιράντα, η Μάριον, η Σάρα, η Ίρμα και η Τζόαν. Κολλημένες στον χρόνο και ταξιδιώτες του χρόνου. Στο σπίτι που μεγάλωσαν δεν έδειξαν ποτέ τα δάκρυά τους. Μπορεί να είναι και οι μοναδικοί ζωντανοί άνθρωποι πάνω στη Γη. Μαρτυρίες, τραγούδια και τραύματα από την Αυστραλία.

Ανάμεσα σε ένα σύμπλεγμα βράχων του εικαστικού Κωνσταντίνου Λαμπρίδη που παραπέμπει στο “Picnic at Hanging Rock” του Peter Weir, το -1 της Στέγης μάς μεταφέρει σε ένα παράλληλο σύμπαν, σε μια ήπειρο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Στο βάθος κρύβεται ένα μικρό σινεμά, ενώ οι τοίχοι της έκθεσης παραπέμπουν σε κλασικό εκθεσιακό χώρο υπό διάλυση. Τρύπες στους τοίχους, ρωγμές και μια φύση που έχει σχεδόν επιβληθεί. Μια σειρά φωτογραφιών της Μυρτώς Τζίμα, με τίτλο “INTO TEMPTATION SAFE IN THE WIDE OPEN ARMS OF HELL”, συνομιλεί με την ταινία που παίζει σε λούπα. Κάποια κάδρα είναι σπασμένα, κάποιες φωτογραφίες μισοκομμένες. Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς έχει συμβεί.

«Δεν έχουμε πια ύπνο στα κεφάλια μας ούτε και στα κρεβάτια μας. Απόψε, όμως, ελπίζουμε να κοιμηθούμε. Ερχόμαστε από την έρημο. Φιλιόμαστε στο δάσος. Είμαστε αδερφές από άλλες εποχές και από άλλα μέρη. Μεγαλώσαμε πίνοντας γάλα με λικέρ κεράσι. Σήμερα δεν είναι τα γενέθλιά μας. Θέλουμε να θυμηθούμε. Τα παιδιά που παίζουν με συρματόσχοινα, φτιάχνοντας κύκλους για να πιάσουν τον ήλιο, κυνηγούν τα μυρμήγκια με μεγεθυντικούς φακούς. Προσευχόμαστε για τα ζώα και τα έντομα. Φωτογραφίζουμε η μία την άλλη. Αφήνουμε πίσω αποδείξεις. Σήμερα το σκάσαμε από το σπίτι μας. Φεύγοντας, αφήσαμε γάλα και λιχουδιές στον σκύλο.» – Μυρτώ Τζίμα