Saskia Lenaerts | Rapprochement at Sea

Η παρούσα έρευνα διερευνά τη θαλάσσια πραγματικότητα της Ελλάδας, θεωρώντας τη θάλασσα ως χώρο συνάντησης, κίνησης και διαπραγμάτευσης. Η Ελλάδα κατέχει μια σύνθετη γεωπολιτική θέση, όπου συγκλίνουν το εμπόριο, η μετανάστευση, η ναυτική ισχύς και οι πολιτισμικές ανταλλαγές. Ιστορικά, η Μεσόγειος έχει λειτουργήσει ως κοινός τόπος σύνδεσης ανθρώπων, αγαθών και ιδεών πέρα από τα σύνορα. Ωστόσο, τα ίδια αυτά νερά καθορίζονται ολοένα και περισσότερο από την επιτήρηση, τις εδαφικές διαμάχες και τη φύλαξη των συνόρων.

Το πρότζεκτ προσεγγίζει τη θάλασσα ως υλικό και κοινωνικό αρχείο. Κεντρική θέση στην έρευνα κατέχει η μορφή του πλοίου: μια προσωρινή κοινωνία στην οποία άνθρωποι διαφορετικής προέλευσης εξαρτώνται ο ένας από τον άλλον μέσα από την κοινή εργασία, την αμοιβαία ευθύνη και τις συνεχείς ενέργειες συντήρησης. Σε αυτό το πλαίσιο, η ναυσιπλοΐα γίνεται όχι μόνο μια ιστορία κίνησης, αλλά και ένα μοντέλο συνύπαρξης παρά τις διαφορές.

Χρησιμοποιώντας τη μόδα και τον μετασχηματισμό της ύλης ως ερευνητικές μεθόδους, το πρότζεκτ διερευνά πώς τα ναυτικά υλικά και οι παραδόσεις –όπως οι στολές του πολεμικού ναυτικού και της ακτοφυλακής, η ιστιοποιία και οι τεχνικές επισκευής– φέρουν ιστορίες εξουσίας, κινητικότητας και ανήκειν. Μέσα από τη δημιουργική συνεργασία με κοινότητες των οποίων οι ζωές έχουν διαμορφωθεί από τα θαλάσσια σύνορα, αυτά τα υλικά θα αποδομηθούν και θα ανασυντεθούν σε νέα ενδύματα και υλικές μελέτες.

Η πράξη του μετασχηματισμού της ύλης γίνεται μια μορφή επαναπροσέγγισης και αποκατάστασης (rapprochement): όχι η επίλυση της διαφοράς, αλλά η δημιουργία ενός κοινού μέλλοντος.