Δέσποινα Χαριτωνίδη | death of a star, birth of a cell

Ο σίδηρος γίνεται:

Ασπίδα στον πυρήνα της γης.

Σκελετός σε ένα κτίριο.

Χρωστική στον πηλό μου.

Συμπαράγοντας στο αίμα μου.

Στρεσογόνο ερέθισμα στο κύτταρό μου.

Τα ίδια πρωτόνια.

Τα ίδια τροχιακά ηλεκτρονίων.

Διαφορετικά συστήματα.

Περισπασμοί και δημιουργίες.

Θηλαστικά με υψηλό φορτίο.

Ως καλλιτέχνης που προσποιείται πως είναι Θεός, ακόμα κι αν ο κόσμος μου πεθαίνει, συνεχίζω να παράγω, σαν καρκίνος.