Oscar B. Castillo - Emergency Fellowship 2020/21

Για περισσότερα από έξι χρόνια ασχολούμαι εκτενώς με την τεκμηρίωση της ιστορίας της Free Convict, μιας χιπ χοπκολεκτίβας που γεννήθηκε στους κόλπους του Γενικού Σωφρονιστικού Καταστήματος της Βενεζουέλας, μιας φυλακής που αν και σχεδιάστηκε για 750 τροφίμους, κάποια στιγμή κατέληξε να φιλοξενεί δέκα φορές αυτόν τον αριθμό. Αυτό το πρότζεκτ ξεκίνησε μέσα σε μια φυλακή, υπό τον απόλυτο έλεγχο των επικεφαλής των ομάδων που με το δικό τουςοπλοστάσιο αποφάσιζαν για τη λειτουργία της φυλακής, τον άγραφο αυστηρό ποινικό κώδικα συμπεριφοράς, και για τις ζωές των κρατουμένων. Οι ίδιοι διοργάνωναν πάρτι, ήταν υπεύθυνοι για το επισκεπτήριο, ήταν χορηγοί και προπονητές των αθλητικών δραστηριοτήτων, ενώ είχαν αναλάβει ακόμα και τις υποδομές, αφού η κυβέρνηση είχε εγκαταλείψει τα καθήκοντά της προς τη φυλακή και τη φροντίδα των ατόμων για τα οποία το κράτος είχε πια την ευθύνη.

Με την υποστήριξη του Onassis ΑiR Emergency Fellowship, σκοπεύω να εντρυφήσω στην έρευνα και τη σύλληψη ενός φωτογραφικού λευκώματος και multimedia box set για την ιδιαίτερη και μοναδική ιστορία της κολεκτίβας Free Convict, των μελών της και των συγγενών τους. Στόχος μου είναι να μελετήσω πώς συναρμολογείται σε σελίδες αυτή η εκ των έσω ιστορία για μια σουρεαλιστική φυλακή και τον αγώνα αντοχής για τη διαδικασία της επανένταξης και της ανοικοδόμησης μια ιστορία που, κατά προέκταση, αποτελεί μια ενδελεχή ματιά στην ανάστατη Βενεζουέλα του σήμερα, ένα μέρος γεμάτο χάος και δυσκολίες, αλλά κι ένας τόπος με ανθρώπους που παλεύουν διαρκώς για την ελπίδα και την αξιοπρέπεια και έχουν μια ιστορία που αξίζει ν’ ακουστεί.

Μέσω της παραδοσιακής φωτογραφίας και μέσα από την προσέγγιση ενός διευρυμένου οπτικοακουστικού ντοκιμαντέρ που απαρτίζεται από αρχειακή έρευνα και τεκμήρια, συνεργατικές παρεμβάσεις, απομνημονεύματα γραμμένα σε πρώτο πρόσωπο, κολάζ και μουσική που φτιάχτηκε ειδικά για να συνοδεύσει το βιβλίο, το πρότζεκτ αποσκοπεί στο να ενώσει τις τελείες που σχηματίζουν μια εικόνα της παιδικής ηλικίας, της εφηβείας, της βίας, της εκπαίδευσης, του αποκλεισμού, της οικογένειας, της ολέθριας αυταπάτης, της εξουσίας και της επιθετικής αρρενωπότητας, αλλά και της πραγματικότητας του άμεσου θανάτου ή της σκληρής δουλειάς για αυτο-εξιλέωση.

Αυτή η περίοδος πειραματισμού και έρευνας έχει στόχο να εξετάσει ποιος θα ήταν ο πιο ελκυστικός τρόπος για να αποδοθεί μέσα από μια διεξοδική ματιά το πώς αυτοί οι νέοι άνδρες –οι οποίοι ζουν μέσα σ’ ένα σύστημα που τους βλέπει ως καμένα χαρτιά και με όλες τις συνθήκες εναντίον τους– κατορθώνουν μόνοι τους να θέσουν σε ισχύ τα δικά τους σχέδια για αλλαγή και επανένταξη.