Κατερίνα Κομιανού | The female body in common space (προσωρινός τίτλος)

Η καταγραφή είναι πάντα μια σκόπιμη πράξη που περιλαμβάνει και αποκλείει, εστιάζει και θολώνει, επιλέγει και κόβει. Οι διασταυρώσεις της ερασιτεχνικής κινηματογραφικής κουλτούρας, της αντίστασης, του φεμινισμού και του γυναικείου σώματος στον δημόσιο χώρο αποτελούν ένα ιδιαίτερα γόνιμο πεδίο έρευνας, όπου η πράξη της κινηματογράφησης μετατρέπεται τόσο σε αισθητική χειρονομία όσο και σε ενσώματη εμπλοκή με την πολιτική της ορατότητας.

Αυτό εγείρει ένα επιπλέον ερώτημα, κεντρικό για το συγκεκριμένο πρότζεκτ: αν η τεκμηρίωση αποκαλύπτει τις δυνάμεις που διαμορφώνουν έναν τόπο, μπορεί επίσης να συμμετάσχει στη μεταμόρφωσή του; Το αναλογικό φιλμ, με τις καθυστερήσεις του, τη φύση του που δεν επιδέχεται εύκολη διακοπή και την αντίστασή του στην άμεση ορατότητα, γίνεται μια μέθοδος αποσταθεροποίησης του τρόπου με τον οποίο θυμόμαστε και βλέπουμε μια πόλη. Το residency στο L’Abri παρέχει το ιδανικό πλαίσιο για μια τέτοια διερεύνηση. Εδώ το ερώτημα μετατοπίζεται: τι θα γινόταν αν η κινηματογράφηση μιας πόλης δεν την καταγράφει απλώς, αλλά μεταβάλλει τις συνθήκες ορατότητάς της; Τι θα γινόταν αν το αναλογικό φιλμ γινόταν ένας τρόπος να αγγίξουμε την πόλη, να αναδιατάξουμε τα χρονικά και συναισθηματικά στρώματα που τη συνθέτουν;