Mandala 2 – Οικοδομή

Το μάνταλα είναι παραδοσιακά ένα διάγραμμα ολότητας· ένας κυκλικός τρόπος να αποδοθεί η τάξη του κόσμου, που σε διαφορετικούς πολιτισμούς λειτούργησε ως βοήθημα διαλογισμού. Ο Φαϊτάκης επαναπροσδιόρισε αυτή τη φόρμα μέσα από το φίλτρο της Κρητικής Σχολής της βυζαντινής αγιογραφίας. Τοποθέτησε μια γεωμετρική κατασκευή πάνω σε χρυσό φόντο και άφησε τον κύκλο να λειτουργήσει σαν πυξίδα της σύγχρονης ζωής. Η τεχνική είναι μεικτή (ακρυλικό, αυγοτέμπερα, σπρέι και στένσιλ σε καμβά) και ισορροπεί μεταξύ αφαίρεσης και αναπαράστασης. Ενσωματώνει το χαρακτηριστικό του χιούμορ –αιχμηρό, συχνά σκοτεινό– χωρίς να χάνει τη σοβαρότητα της εικονογράφησης. Εδώ, ο περιστρεφόμενος πυρήνας συγκροτείται από εργοτάξια και αρχιτεκτονικούς μηχανισμούς: κτίρια που ανεγείρονται, γερανοί, αδρανή υλικά. Ανάμεσά τους εμφανίζονται εργάτες με φωτοστέφανο, αγιοποιημένοι και εξαντλημένοι μαζί, σαν να έχει γίνει η ίδια η εργασία το νέο αντικείμενο λατρείας. Ο καλλιτέχνης προτείνει έναν κόσμο υπό κατασκευή που ταλαντεύεται ανάμεσα στην υπόσχεση της προόδου και την καταστροφή· όσο πιο σφιχτό το σύστημα, τόσο πιο εύθραυστο μοιάζει. Το σύνολο ολοκληρώνεται με μια επιγραφή σε βυζαντινό ύφος, στο κάτω μέρος του έργου. Πρωτοπαρουσιάστηκε στην έκθεση «Θέσις–Αντίθεσις–Σύνθεσις: Στην τροχιά των αλλαγών», σε επιμέλεια της Κατερίνας Κοσκινά, στο Ocean Flower Island Museum Park στην Κίνα (2021).