Αίγινα

Όπως φανερώνει η υπογραφή κάτω δεξιά, η «Αίγινα» φιλοτεχνήθηκε τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 1974 και αποτελεί έναν ύμνο στο νησί του Αργοσαρωνικού. Την ίδια χρονιά ξεκινά να χτίζεται, σε σχέδια του Άρη Κωνσταντινίδη, η θερινή κατοικία του Μόραλη στην περιοχή Πλακάκια της Αίγινας.

Μέσα από το παράθυρο του ατελιέ του, ο καλλιτέχνης παρατηρεί την αδιάκοπη κίνηση των μικρών και μεγάλων βαποριών, το πηγαινέλα των φεριμπότ «Αφαία» και «Αίγινα», που μπαινοβγαίνουν στο λιμάνι. Ο πίνακας φέρει και την αισθητική ματιά του Κωνσταντινίδη, ο οποίος δημιούργησε «μεγάλα κάδρα τοπίων για τον κάτοικο-παρατηρητή που βρίσκεται εντός αλλά και εκτός του σπιτιού». Είναι ένα έργο που προκύπτει από «την προσήλωση του βλέμματος σε μακρινά ή κοντινά τοπία» (Άρης Κωνσταντινίδης, «Εμπειρίες και περιστατικά: Μια αυτοβιογραφική διήγηση», Εστία, 1992). Το ενιαίο μπλε φόντο αποδίδει τη θάλασσα που ενώνεται με τον ουρανό. Η μικρή λευκή μορφή και η μεγάλη μαύρη μορφή έχουν αντιθετική κίνηση: η πρώτη προς τα αριστερά και η δεύτερη προς τα δεξιά, αμφότερες εκτεινόμενες πέρα από τα όρια του καμβά. Τα κάθετα στοιχεία, οι κορμοί των δύο μορφών, είναι το καθρέφτισμα των πλοίων στο νερό. Από μια άλλη οπτική, το τρίχρωμο έργο σηματοδοτεί την αρχή της μεταπολίτευσης και την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα: συμβολίζει μια κίνηση προς ένα καλύτερο, αν και άγνωστο, μέλλον, γεμάτο πισωγυρίσματα.

Μετεξέλιξη του πίνακα είναι το άτιτλο γλυπτό του 2004, που τοποθετήθηκε τον Ιούλιο του 2016 στο κεντρικό λιμάνι της Αίγινας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του καλλιτέχνη. Στη συνέχεια, το γλυπτό μεταφέρθηκε απέναντι από την οικία Νικολάου, για να αποτελέσει έτσι αναπόσπαστο μέρος του τοπίου που αναπαριστά.