ιανέμτα: οι ήχοι του πάρκου

Το πάρκο της παράστασης δεν είναι απλώς μια έκταση πρασίνου, αλλά ένας χώρος που φιλοξενεί και οριοθετεί την κοινωνικότητα των επισκεπτών του, που επιτρέπει στις σκέψεις και τα συναισθήματά τους να ανέλθουν στην επιφάνεια, που τους δίνει τη δυνατότητα να εκφράσουν τον έρωτα, τη βία, τη μοναξιά τους. Είναι ο φυσικός χώρος μέσα στον οποίο κάθε άνθρωπος μπορεί να αφήσει τον εαυτό του ελεύθερο να έλθει σε επαφή με τους άλλους, με όποιον τρόπο επιλέξει.

Η αφήγηση του μικρόκοσμου του πάρκου δίνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη μουσική. Το ιδιαίτερο ντουέτο κιθάρας-πιάνου της Κορίνας Βουγιούκα και του Θοδωρή Τζοβανάκη παίζει πρωτότυπη μουσική του Τάσου Ρωσόπουλου ειδικά γραμμένη για την παράσταση, καθώς και μεταγραφές ορισμένων κλασικών έργων. Η συνολική μουσική δομή της παράστασης υπογραμμίζεται από το φωτισμό και μια επιλεκτική προβολή βίντεο. Ηλεκτρονικοί και περιβάλλοντες ήχοι «αγκαλιάζουν» τους θεατές και τους μεταφέρουν στο πάρκο της παράστασης ή της επιθυμίας τους...

Με τη συνδρομή των φωτισμών, του οπτικού υλικού, της αποσπασματικής αφήγησης και της σύνθεσης ήχων, τα μουσικά έργα που ερμηνεύονται πάνω στη σκηνή αποκτούν περισσότερες διαστάσεις από την καθαρά ακουστική τους υπόσταση· επεκτείνονται και αποτελούν ένα ενιαίο έργο που υπογραμμίζει και αναδεικνύει λεπτές εκφάνσεις ανθρώπινων σχέσεων, συνηθειών και συναισθημάτων.

Οι μικρές ιστορίες του πάρκου συμβαίνουν όλες στη διάρκεια μίας ημέρας. Ο χρόνος δεν είναι λίγος: όλη η πλοκή του ογκώδους «Οδυσσέα» του Τζέημς Τζόυς διαδραματίζεται επίσης στη διάρκεια μίας μόνο μέρας, της 16ης Ιουνίου του 1904. Αυτή είναι η ημέρα του πρώτου ραντεβού ανάμεσα στον Τζόυς και τη γυναίκα του Νόρα. Φαίνεται δε, πως είχε το συνήθειο να την αφήνει να τον περιμένει σε ένα πάρκο...