Θάνος Τσίγκος

Ο Θάνος Τσίγκος γεννήθηκε στην Ελευσίνα το 1914 και πέθανε στην Αθήνα το 1965. Ήταν ζωγράφος, αρχιτέκτονας και σκηνογράφος. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1931-36) και στη συνέχεια, από το 1937 έως το 1939, εργάστηκε ως αρχιτέκτονας. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στη Μέση Ανατολή με τις συμμαχικές δυνάμεις (1941-44). Στην Αίγυπτο φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά του απονεμήθηκε χάρη και αφέθηκε ελεύθερος στις αρχές του 1946. Στην εμπειρία αυτή αναφέρεται το βιβλίο του δημοσιογράφου Ανδρέα Νενεδάκη, «Ο ζωγράφος Τσίγκος στον πόλεμο και στη φυλακή» (1965). Μετά την αποφυλάκισή του εργάστηκε για σύντομο διάστημα στον Οργανισμό Περιθάλψεως και Αποκαταστάσεως των Ηνωμένων Εθνών (UNRRA). Το 1947, έπειτα από σύσταση του Le Corbusier, έζησε για έξι μήνες στη Βραζιλία, δουλεύοντας στο αρχιτεκτονικό γραφείο των Lúcio Costa και Oscar Niemeyer. To 1948 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Παρίσι. Αφού πέρασε από διάφορα γραφεία, εγκατέλειψε την αρχιτεκτονική για να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη σκηνογραφία και τη ζωγραφική. Το 1949, με τη σύζυγό του, την ηθοποιό Χριστίνα Μαυροΐδη (1920–1973), αγόρασαν το παρισινό θέατρο Gaité Montparnasse, όπου ανέβασαν πρωτοποριακές παραστάσεις.

Εξέθεσε για πρώτη φορά έργα του το 1950, στην Galerie du Siècle. Το 1953 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στην γκαλερί του Paul Facchetti, ο οποίος τον προηγούμενο χρόνο είχε διοργανώσει την πρώτη έκθεση του Jackson Pollock στην Ευρώπη. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με σημαντικές γκαλερί της εποχής, όπως η Kléber, η Iris Clert και η Hanover. Το 1957, ο Michel Seuphor τον συμπεριέλαβε στο «Λεξικό της αφηρημένης ζωγραφικής». Από τα μέσα της δεκαετίας άρχισε να επισκέπτεται όλο και πιο συχνά την Ελλάδα. Στα χρόνια της παραμονής του στην Αθήνα (1961-65) έδωσε διαλέξεις και πραγματοποίησε τρεις ατομικές εκθέσεις, στην αίθουσα της «Αρχιτεκτονικής», στη Λέσχη του Μορφωτικού και Εκπολιτιστικού Συλλόγου Ελευσίνας και στην γκαλερί «Ζυγός». Δύο μήνες μετά τον θάνατό του (26 Ιανουαρίου 1965), με πρωτοβουλία φίλων και συμμαθητών του, διοργανώθηκε αναμνηστική έκθεση με έργα του στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο. Αναδρομικές εκθέσεις του πραγματοποιήθηκαν στην Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου (1980), στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι (1980) και στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Ελευσίνας (2005).