Ναυσικά Πάστρα

Η Ναυσικά Πάστρα (1921–2011), από τις σημαντικότερες Ελληνίδες εικαστικούς, γεννήθηκε στην Καλαμάτα, ενώ έζησε και εργάστηκε στο Παρίσι, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Παρακολούθησε μαθήματα γλυπτικής στη Sommerakademie του Ζάλτσμπουργκ (1957) και στην Akademie der bildenden Künste της Βιέννης (1957–1962), ενώ σπούδασε Κοινωνιολογία της Τέχνης στην École pratique des hautes études στο Παρίσι (1967–1973). Ξεκινώντας από ανθρωποκεντρικά έργα, οδηγήθηκε σταδιακά στην αφαίρεση. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 διαμόρφωσε μια προσωπική πλαστική γλώσσα, όπου κεντρικό ρόλο είχαν οι μαθηματικές σχέσεις και οι πειραματισμοί με γεωμετρικά σχήματα. Το 1971, το γαλλικό κράτος της απένειμε Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας για το «Σύνεκτρον», ένα νέο δυναμικό δισδιάστατο σχήμα που προέκυψε από τον συνδυασμό κύκλου και τετραγώνου. Σταδιακά, με κορύφωση τη δεκαετία του 1990, το έργο της ενσωμάτωσε την τρίτη διάσταση και η γλυπτική της αναδείκνυε την υλικότητα στον χώρο και στον χρόνο. Το 1963 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική της έκθεση στην γκαλερί Würthle στη Βιέννη και ακολούθησαν είκοσι ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Αυστρία, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία). Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις στο Σαλόν της Νέας Γλυπτικής στο Παρίσι (1973), στη Διεθνή Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης του Ντίσελντορφ (1973), στο Europalia στην Αμβέρσα (1982), στην Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας (1982) και στην Εθνική Πινακοθήκη (1992).