Κωνσταντίνος Βολανάκης

Γεννήθηκε το 1837 στο Ηράκλειο της Κρήτης από εύπορη οικογένεια εμπόρων. Τα γυμνασιακά του χρόνια τα πέρασε στη Σύρο, όπου μαθήτευσε κοντά στον ζωγράφο Ανδρέα Κριεζή. Από το 1856 εργάστηκε στην Τεργέστη ως λογιστής στον εμπορικό οίκο Αφεντούλη. Το 1864 ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου με καθηγητή τον Karl von Piloty. Το 1866 κέρδισε στον διαγωνισμό που προκήρυξε ο αυτοκράτορας της Αυστρίας Φραγκίσκος Ιωσήφ Β΄ με θέμα τη ναυμαχία της Λίσσας (σημερινό νησί Βις της Κροατίας). Το 1877 ζωγράφισε τη «Ναυμαχία Τραφάλγκαρ», που αγοράστηκε από το Υπουργείο Ναυτικών της Αγγλίας.

Το 1883 επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής στο Σχολείο Καλών Τεχνών, όπου δίδαξε έως το 1903. Το 1895 ίδρυσε και διηύθυνε το Καλλιτεχνικό Κέντρο Πειραιώς. Μαθητές του υπήρξαν ο Μιχάλης Οικονόμου και ο εφοπλιστής Ιωάννης Κούτσης. Θεωρείται ο «πατέρας» της ελληνικής θαλασσογραφίας. Ζωγράφισε κυρίως θαλασσινά τοπία, λιμάνια, ναυμαχίες, πυρπολήσεις ναυαρχίδων, σημαιοστόλιστα πλοία, ιστιοφόρα, φρεγάτες και ψαρόβαρκες, παλίρροιες, ακτές, ακροθαλασσιές και ιστορικά γεγονότα, όπως ήταν «Τα εγκαίνια της διώρυγος της Κορίνθου» (1893) και «Η αποβίβαση του Καραϊσκάκη στο Φάληρο» (1895). Μετά το 1903 η υγεία του κλονίστηκε. Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Βιέννη, Μόναχο, Παρίσι, Λονδίνο, Μπορντό). Απεβίωσε σε πλήρη ένδεια στον Πειραιά το 1907.