Γεωργία Σαγρή

Η Γεωργία Σαγρή (γενν. 1979, Αθήνα) είναι καλλιτέχνιδα και ακτιβίστρια. Ζει και εργάζεται μεταξύ Αθήνας και Νέας Υόρκης. Διερευνά πολιτικά, κοινωνικά, φιλοσοφικά και οικολογικά ζητήματα, διευρύνοντας τα όρια της σωματικής εμπειρίας. Η πρακτική της περιλαμβάνει γλυπτική, ήχο και εγκαταστάσεις, δίνοντας έμφαση στην οικονομία των μέσων και στοχεύοντας στην αυτοΐαση και τη συλλογική φροντίδα μέσω της περφόρμανς. Το έργο της έχει παρουσιαστεί διεθνώς σε σημαντικά ιδρύματα, όπως το Centre Pompidou (2025–2026), το Kunstmuseum Liechtenstein (2024), το Skulpturenpark Köln (2024), το Palais de Tokyo (2024, 2022), το Castello di Rivoli Museo d’Arte Contemporanea (2023), το Gropius Bau (2023), το de Appel (2021), το Mimosa House (2020), το Portikus Frankfurt (2018), το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης (2017), το KW Institute for Contemporary Art (2016), η Kunsthalle Basel (2014), το MoMA PS1 (2013), το Guggenheim Bilbao (2011) και το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (2011). Έχει συμμετάσχει σε διεθνείς διοργανώσεις όπως είναι η Μπιενάλε του Γκέτεμποργκ (2025), η Μπιενάλε του Κιέβου (2023), η documenta 14 (2017), η Manifesta 11 (2016), η Μπιενάλε της Κωνσταντινούπολης (2015), η Μπιενάλε της Λυών (2013) και η Whitney Biennial (2012). Είναι ιδρύτρια του χώρου ΥΛΗ[matter]HYLE στην Αθήνα και Καθηγήτρια Περφόρμανς στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.