Αγήνωρ Αστεριάδης

Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1898. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στη γενέτειρά του και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Αθήνα. Φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών (1915-21) με δασκάλους τους Γεώργιο Ροϊλό, Γεώργιο Ιακωβίδη και Νικόλαο Λύτρα. Το 1923 πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση στην Αθήνα, στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός». Δίδαξε στο Γυμνάσιο Γρεβενών, στη Βιοτεχνική Εταιρεία Αθηνών, στο Ζάννειο Ορφανοτροφείο Πειραιώς, στο Ελληνικό Σπίτι και στη Σχολή Δοξιάδη. Εργάστηκε ως αγιογράφος, χαράκτης και εικονογράφος βιβλίων. Το 1928 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Το σπίτι του Σβαρτς στα Αμπελάκια» και το 1933 τα «Παιδικά σχέδια», σε συνεργασία με τον Σπύρο Βασιλείου.

Το 1934 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας. Για τις εκδόσεις του τιμήθηκε με το Μέγα Βραβείο Εκδόσεων της Διεθνούς Έκθεσης Παρισιού (1937) και με το Πρώτο Βραβείο της Έκθεσης Βιβλίου της Αθήνας (1939). Υπήρξε μέλος της ομάδας «Τέχνη» (1930) και της ομάδας «Στάθμη» (1950). Το 1976, η Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου διοργάνωσε αναδρομική έκθεση του έργου του. Κολορίστας ζωγράφος και συνεχιστής της βυζαντινής παράδοσης, ασχολήθηκε με την τοπιογραφία και την προσωπογραφία, αντλώντας έμπνευση από τη ζωή της υπαίθρου, του θεσσαλικού κάμπου και των πανηγυριών. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1977.