Μικρό δειγματολόγιο από το τοπίο της πόλης

Η Ρένα Παπασπύρου είναι γνωστή για τα εννοιολογικά της έργα με υλικά της καθημερινότητας. Στη δεκαετία του 1970 υπήρξε μέρος ενός ελληνικού αβανγκάρντ κινήματος, μαζί με καλλιτέχνιδες όπως η Σίλεια Δασκοπούλου, η Μπία Ντάβου και η Διοχάντη, που έφερε τις γυναίκες στο προσκήνιο μιας έως τότε ανδροκρατούμενης σκηνής. Σε συνθήκες κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής, πριν από την εγκαθίδρυση της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας, βρήκε την καλλιτεχνική της φωνή μέσα από τη συναρμολόγηση παλιών υλικών σε αφηρημένα κολάζ. Στην ενότητα «Μικρό δειγματολόγιο από το τοπίο της πόλης», αξιοποιεί την εκπαίδευσή της στην κατασκευή μωσαϊκών και οργανώνει τη συλλογή της από χαρτιά, σοβάδες και κομμάτια ξύλου σε πλαίσια από πλεξιγκλάς. Το συγκεκριμένο έργο περιλαμβάνει κυρίως παραμορφωμένα μεταλλικά στοιχεία και αντικείμενα, όπως συσκευασίες τροφίμων, εξαρτήματα, δοχεία και πινακίδες, τα περισσότερα σκουριασμένα. Ένας πίνακας μνήμης της προσωπικής της ζωής και ένα tableau vivant της πόλης, όπου η ύλη λειτουργεί σαν σύγχρονο ερείπιο. Τη γοητεύει η επίδραση της φύσης στο αστικό περιβάλλον: πώς ο καιρός και ο χρόνος αλλάζουν το χρώμα και την πατίνα, καθιστώντας μοναδικά ακόμη και υλικά μαζικής παραγωγής. Δεν τα εξιδανικεύει, αλλά τα αφήνει να μιλούν. Πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αίθουσα Τέχνης Δεσμός (1982), ενώ πιο πρόσφατα εκτέθηκε στο The Hellenic Centre του Λονδίνου (2024).