Μικρή άνοιξη (Petit printemps)

Στη διάρκεια της καριέρας του, ο Μάριος Πράσινος σχεδίασε περίπου 150 ταπισερί, οι περισσότερες από τις οποίες υφάνθηκαν στο εργαστήριο της Suzanne Goubely στην Ομπισόν της κεντρικής Γαλλίας. Έγραψε κείμενα για τις ταπισερί, υπήρξε μέλος του Συλλόγου Ζωγράφων-Σχεδιαστών Ταπισερί (APCT) και ήταν από τους καλλιτέχνες που –με πρωτεργάτη τον Jean Lurçat– συνέβαλαν στην αναβίωση της συγκεκριμένης τέχνης κατά τον 20ό αιώνα. «Ενδιαφέρθηκα για την τέχνη της ταπισερί κυρίως γιατί ενθουσιάστηκα από την τεχνική των αριθμημένων σχεδίων (cartoons), που συνίσταται στην κατασκευή μιας νοητικής έγχρωμης εικόνας μέσω ενός κωδικού […] Η ταπισερί είναι μια άσκηση ζωτικής σημασίας. Είναι ίσως η επιθυμία να εξετάσω, μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια, ένα έργο που υπάρχει σε δύο διαστάσεις» γράφει ο Πράσινος στον κατάλογο της αναδρομικής του στην Εξ-αν-Προβάνς το 1983. Η «Μικρή άνοιξη» χαρακτηρίζεται από την περιορισμένη χρωματική γκάμα και τις τονικές διαβαθμίσεις του καφέ και του μπεζ. Το αραχνοειδές φύλλωμα δημιουργεί μια κάπως σκοτεινή, απροσδιόριστη ατμόσφαιρα, που αποτελεί μια ενδιαφέρουσα αντίστιξη με τη συγκρατημένη αισιοδοξία ή ευθυμία του τίτλου.