Μεταμόρφωση καρέκλας #22

Το γλυπτό «Μεταμόρφωση καρέκλας #22» είναι μία από τις είκοσι πέντε αντισυμβατικές καρέκλες που δημιούργησε ο Σαμαράς μεταξύ 1969 και 1970. Εκτέθηκε για πρώτη φορά στην ατομική του, “Chair Transformations”, στην Pace Gallery της Νέας Υόρκης, τον Οκτώβριο του 1970. Κατεξοχήν παράδειγμα μορφικής εφευρετικότητας, η καρέκλα-καθρέφτης αντανακλά το ανθρώπινο σώμα και απορροφά ό,τι την περιβάλλει, ακόμα και τον εαυτό της. Το χοντρό πόδι δηλώνει την παρέκκλιση από την κανονική φόρμα, από την καθαρότητα του μινιμαλισμού, από καθετί συμμετρικό και γεωμετρικό. Είναι ένα εξωτικό αντικείμενο, όπως έχει πει ο Donald Judd για τα έργα του Σαμαρά. Η χρησιμότητα και η χρηστικότητα έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Προτεραιότητα εδώ έχουν η αισθαντικότητα, η πλαστικότητα, η αορατότητα. Είναι ένα έργο τέχνης που αναπαράγει το βλέμμα του θεατή την ίδια στιγμή που το εξοστρακίζει. Ο καλλιτέχνης περιγράφει τις πρώιμες καρέκλες του ως «διηγήματα […] ανάθεμα για εκείνους που προσπαθούσαν να αποφύγουν τις αφηγήσεις». Αλλά και ο ίδιος, όπως δηλώνει, δεν τις έφτιαξε με σκοπό να συμβιώσει μαζί τους. Οι μεταμορφώσεις αυτές ήταν «προπαγάνδα για την ψυχή του». Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι μια παρόμοια καρέκλα περιλαμβάνεται στην περίφημη εγκατάσταση “Mirrored Room” (1966).