Κουτί #62

Στα χέρια του Λουκά Σαμαρά, ένα κουτί κοσμημάτων μετατρέπεται σε προθήκη αξιοπερίεργων αντικειμένων. Ντυμένο με πολύχρωμα νήματα και γυάλινες χάντρες, το «Κουτί #62» περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, ένα βαλσαμωμένο πουλί, έναν βαλσαμωμένο ιππόκαμπο, ένα μασελάκι, ένα μολυβάκι, το πόδι ενός κάβουρα, τρία λευκά κοράλλια μανιταριών, δύο μικρές φωτογραφίες ανδρών με σωματικές ανωμαλίες και μπόλικα καρφιά. Αντί να επιτίθεται σε ανθρώπους, ο καλλιτέχνης εκτονώνεται πάνω στα αντικείμενα. Όπως οι καρέκλες που μεταμορφώνει, έτσι και τα κουτιά του λειτουργούν ως υποκατάστατα βίαιων πράξεων και χειρονομιών. Σε μια συνέντευξή του στον Alan Solomon για το περιοδικό “Artforum”, το 1966, ο Σαμαράς αναφέρει το πώς ένα επιθετικό υλικό –όπως αυτά που συχνά χρησιμοποιεί στα έργα του– μπορεί να ιδωθεί ως επώδυνο και αυτό με τη σειρά του ως κάτι ελκυστικό, που σε αναγκάζει να το αγγίξεις, αφυπνίζοντας έτσι τις αισθήσεις σου. Τα κουτιά του είναι μικρές κιβωτοί μνήμης και πόνου. Σου αποκαλύπτουν αθέατους κόσμους και χαρακτηρίζονται από την εμμονή του εκκεντρικού συλλέκτη, ο οποίος απολαμβάνει να μοιράζεται με τους άλλους τις μοναδικές ανακαλύψεις και τα παράξενα αποκτήματά του.