‘90’ 278.7 M

Το «‘90’ 278.7 M» παρουσιάζει, σε μορφή καννάβου, ένα κοντινό πλάνο στοιβαγμένων εμπορευματοκιβωτίων σε λιμάνι, τα οποία σχηματίζουν ένα πυκνό, σχεδόν αφηρημένο πλέγμα.

Η εικόνα, που έχει αποδοθεί ασπρόμαυρη, συμπιέζει την κλίμακα και το βάθος, μετατρέποντας ένα σύστημα υποδομών παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας σε μια μνημειακή επιφάνεια που έρχεται αντιμέτωπη με τον θεατή. Η τεχνολογία και η τάξη κυριαρχούν στο κάδρο, χωρίς να αφήνουν χώρο για ορατή ανθρώπινη παρουσία.

Ωστόσο, το έργο τοποθετεί τον άνθρωπο στο επίκεντρό του. Κάθε εμπορευματοκιβώτιο περιέχει αγαθά που προορίζονται για ανθρώπους σε όλο τον κόσμο –αντικείμενα χρήσης, επιθυμίας, ανάγκης και ανταλλαγής– ενσωματώνοντας προσωπικές προσδοκίες μέσα σε ένα απρόσωπο σύστημα. Οι άνθρωποι απουσιάζουν ως σώματα, αλλά παραμένουν πανταχού παρόντες μέσω όσων παράγουν, διακινούν και αναμένουν. Στο «‘90’ 278.7 M», τα τεχνολογικά συστήματα εμφανίζονται ταυτόχρονα να συνδέουν και να καταπνίγουν: μηχανισμοί που υπόσχονται άφιξη και εγγύτητα, ενώ συγχρόνως απορροφούν την ατομικότητα μέσα στην επανάληψη, τη μαζικότητα και τον κίνδυνο της εξαφάνισης.