Η φύση της δικαιοσύνης: Ένας εικαστικός διάλογος με τους Όρνιθες
Ο υπότροφος εικαστικός καλλιτέχνης Θεόδωρος Τριανταφυλλίδης συμμετέχει στην έκθεση «Η φύση της δικαιοσύνης: Σχετικά με τους <i>Όρνιθες</i>» με το έργο του <i>Prometheus</i> (2017)
Ο υπότροφος εικαστικός καλλιτέχνης Θεόδωρος Τριανταφυλλίδης συμμετέχει στην έκθεση «Η φύση της δικαιοσύνης: Σχετικά με τους Όρνιθες» με το έργο του Prometheus (2017)
   

Μια μεγάλη εικαστική έκθεση στο Saint Ann's Warehouse στο Μπρούκλιν συνοδεύει τους Όρνιθες στο ταξίδι τους στη Νέα Υόρκη. Με τίτλο «Nature of Justice: On the Birds» («Η φύση της δικαιοσύνης: Σχετικά με τους Όρνιθες»), η έκθεση που διοργανώνει το Πολιτιστικό Κέντρο του Ιδρύματος Ωνάση εγκαινιάζεται στις 2 Μαΐου και θα διαρκέσει έως τις 13 του μηνός. Συμμετέχουν ο εκκεντρικός ενδυματολόγος Machine Dazzle, με ένα νέο έργο μεικτής τεχνικής, η καλλιτέχνις-φωτογράφος Louise Lawler με την ηχητική εγκατάσταση Birdcalls (1972–81), η Ελληνίδα εικαστικός Σοφία Στέβη, με το έργο της Anti-gravity fellas (2018) από ιαπωνική μελάνη και ακρυλικό σε ύφασμα, και ο υπότροφος Θεόδωρος Τριανταφυλλίδης, ο οποίος ασχολείται με την ψηφιακή τέχνη, με το έργο του Prometheus (2017).

Όπως εξηγεί η επιμελήτρια της έκθεσης Mari Spirito, στο «Nature of Justice: On the Birds» οι τέσσερις εικαστικοί παρουσιάζουν έργα βασισμένα στα κεντρικά θέματα του θεατρικού έργου, όπως είναι οι αποτυχίες του δημοκρατικού πολιτεύματος, η διαφθορά και η φύση του ωραίου. Καθένας φέρνει τη δική του μοναδική καθαρή οπτική από την Ελλάδα και τις ΗΠΑ, προτείνοντας εναλλακτικές αναγνώσεις της παράστασης των Ορνίθων και διευρύνοντας τον δημόσιο πολιτιστικό διάλογο που εκκινεί από την παράσταση.  

Το Birdcalls (1972–81) της Louise Lawler είναι μια ηχητική εγκατάσταση όπου ακούγονται υπό τη μορφή κρωξίματος και κραυγών τα ονόματα διακεκριμένων λευκών ανδρών καλλιτεχνών της δεκαετίας του ’70 στη Νέα Υόρκη, όπως ο Vito Acconci, ο Francesco Clemente και ο Julian Schnabel. Το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα θυμίζει τις φωνές των πουλιών. Στόχος του έργου είναι να αναδείξει τις φυλετικές διακρίσεις που εξακολουθούν να είναι κυρίαρχες, φέρνοντας στον νου εικόνες πουλιών ‒τους πρωταγωνιστές των Ορνίθων του Αριστοφάνη‒  και ταυτόχρονα «ξορκίζοντας» την αδικία από τους δικούς τους αλλά και τους δικούς μας συνεχιζόμενους αγώνες. 

Το βίντεο ζωντανής προσομοίωσης Προμηθέας του Θεόδωρου Τριανταφυλλίδη σχολιάζει τον παραλογισμό της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Με μια ψηφιακή απεικόνιση ενός επιθετικού περιστεριού που κυνηγάει ένα πρέτζελ, ο δημιουργός αναπαριστά τον αέναο κύκλο της απληστίας και του εγωκεντρισμού. Ο Τριανταφυλλίδης είναι ένας ανερχόμενος καλλιτέχνης που γνωρίζει καλά τόσο τους Όρνιθες όσο και τις σύγχρονες συνθήκες ζωής στην Αθήνα και αλλού. Το έργο του βασίζεται στους αλγορίθμους των αρχείων του υπολογιστή, προσδίδοντας φυσική οντότητα στην ψηφιακή πληροφορία. Οι ζωντανές προσομοιώσεις του έχουν τη δυνατότητα μιας ατέρμονης μεταβλητότητας μέσω ενός συνεχώς μεταβαλλόμενου, διευρυμένου χώρου. 

Το νέο έργο της Σοφίας Στέβη Anti-gravity fellas (2018) μοιάζει με πανό διαδήλωσης, με ένα ακατάληπτο καλλιγραφικό κείμενο και αφηρημένα σχήματα. Σε αυτό το μεγάλων διαστάσεων έργο (4 x 4 μ.), η Στέβη παρουσιάζει τον τρόπο με τον οποίο η ίδια αντιλαμβάνεται τους Όρνιθες του Αριστοφάνη σε συνδυασμό με τα προσωπικά της βιώματα στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Το έργο της διερευνά την αναντιστοιχία μεταξύ των εγγενών αναγκών του ανθρώπου να ακολουθήσει έναν ηγέτη αλλά ταυτόχρονα να είναι ελεύθερος. «Είναι στη φύση του ανθρώπου η διαφθορά και η βία;», «Τι μπορεί να θεωρηθεί "αρμονικό" στη φύση;» – αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα που διερευνά η καλλιτέχνις.

Ο Machine Dazzle εμπνεύστηκε το γλυπτό του από τους Όρνιθες αλλά και από το ευρύτερο πλαίσιο του φεστιβάλ, το οποίο περιστρέφεται γύρω από τον ορισμό της λέξης «party». Και η λέξη αυτή αναφέρεται, αφενός, σε μια κοινωνική συνάθροιση και, αφετέρου, στην κατάτμηση του πολιτικού συστήματος σε κόμματα. 

«Στη σύγχρονη προσαρμογή των Ορνίθων από τον Νίκο Καραθάνο, οι άνθρωποι υποδύονται τα πουλιά, τα οποία με τη σειρά τους αντιπροσωπεύουν ανθρώπους που συμπεριφέρονται σαν ζώα. Τα έργα της έκθεσης προτείνουν αφηρημένες ερμηνείες που μπορεί ωστόσο να αποτελούν και την ακριβέστερη περιγραφή της φύσης της ανθρωπότητας», καταλήγει η Mari Spirito. 

Κορυφή της σελίδας