Αιθέρια, αισθησιακά μουσικά ακούσματα
ΓΡΑΦΕΙ Η ΖΩΗ ΖΕΝΙΩΔΗ

Achilles Liarmakopoulos, Ethereal, 2017.


Εξαιρετική η τελευταία δουλειά του Αχιλλέα Λιαρμακόπουλου, μετά το Astor Piazzolla: Tango Distinto το 2011, το Discoveries [Ανακαλύψεις] το 2014 και το Trombone Atrevido [Το τρομπόνι που τολμά] το 2015, έργα τα οποία είχαν παρουσιαστεί στα τεύχη 54 και 69 του περιοδικού ΑΩEthereal ο τίτλος, αιθέρια και άκρως αισθησιακή η ατμόσφαιρα αυτού του δίσκου. Μια ασυνήθιστη δουλειά που περιλαμβάνει 11 πανέμορφες μελωδίες με κεντρικό ήχο αυτόν του τρομπονιού, όπως όμως δεν τον ακούμε συχνά.

Πρωτότυπα έργα, γραμμένα για τον Αχιλλέα Λιαρμακόπουλο, και κάποιες πολύ όμορφες διασκευές περιλαμβάνονται σε αυτό το CD. Ο Λιαρμακόπουλος έχει συνεργαστεί με εξαιρετικούς καλλιτέχνες σε αυτή την ηχογράφηση. O Gabriel Senanes, ο Σπύρος Εξάρας και η Carolina Calvache έχουν γράψει έργα για αυτόν τον δίσκο, αλλά ταυτόχρονα παίρνουν μέρος ως ερμηνευτές. Οι υπόλοιποι ερμηνευτές είναι η Coline-Marie Orliac, ο Ben Capps και ένα τάνγκο κουαρτέτο που αποτελείται από τον Fernando Suarez Paz, τον Nicolas Ledesma, τον Lisandro Adrover και τον Daniel Falasca. 

Το πρώτο έργο είναι το «Paco Odeon» του Αργεντίνου Gabriel Senanes, ο οποίος διευθύνει και την ορχήστρα εγχόρδων Spring String All Stars Orchestra που παίζει σε όλο το CD. Ένα κομμάτι γραμμένο για μια ταινία του 1990 που κινείται σε μελαγχολική διάθεση, κρατώντας ένα ζεστό λατινοαμερικάνικο χρώμα. Αργότερα, θα ακούσουμε το κομμάτι του ιδίου «Οscuro Silencio», ένα πάρα πολύ όμορφο milango (συνδυασμός tango και milonga), ένα είδος που δημιούργησε ο ίδιος ο Senanes, επίσης αισθησιακό, με αυθεντικό χρώμα που μας ταξιδεύει στο Μπουένος Άιρες. Ο ήχος του Λιαρμακόπουλου, θερμός, γλυκός, με όμορφο legato, στηρίζει και αναδεικνύει απόλυτα τις νοσταλγικές μελωδικές γραμμές. 

Παραμένοντας στη Λατινική Αμερική, ακολουθεί το έργο «Aguae Vinho» του Βραζιλιάνου Egberto Gismonti. Άλλη μία πανέμορφη μελωδία με νοσταλγικό χρώμα και υπέροχες μελωδικές γραμμές.

Το «Τrombonsillο» της Κολομβιανής Carolina Calvache είναι γραμμένο για τον ερμηνευτή και βασίζεται σε έναν τυπικό ρυθμό της χώρας, τον Pasillo. Εδώ ο Λιαρμακόπουλος δείχνει ξεκάθαρα τις δεξιοτεχνικές του ικανότητες σε συνδυασμό με μια πολύ παιχνιδιάρικη διάθεση. Η Carolina Calvache έχει συνθέσει και το κομμάτι που έχει δώσει τον τίτλο στο CD, το «Εthereal», το οποίο ακούγεται τελευταίο. Ένα έργο με τζαζ επιρροές, το οποίο ερμηνεύει με μεγάλη ευαισθησία ο Λιαρμακόπουλος.

Ακολουθεί το «Nostos» του Σπύρου Εξάρα: ο τίτλος του κομματιού περιγράφει απόλυτα τη μελαγχολία με την οποία εκφράζεται ο συνθέτης και την οποία αποδίδει σωστά ο τρομπονίστας. Το έργο αυτό αφιερώνεται στους πρόσφυγες της χώρας μας και είναι γραμμένο για αυτόν τον δίσκο. Επίσης, ο Εξάρας έχει διασκευάσει ένα πολύ όμορφο παλιό τραγούδι του Saint-Preux, το «Concerto pour une voix», μια μελωδία με έντονη ερωτική αίσθηση, που μας επιτρέπει ο ήχος του Λιαρμακόπουλου να απολαύσουμε πλήρως.

Μέσα σε όλη αυτήν τη νοσταλγική και αισθησιακή ατμόσφαιρα, ο Λιαρμακόπουλος επιλέγει και ένα αρκετά μινιμαλιστικό έργο, το «Sleepwalker» του Andrew Cadima από το Σαν Φρανσίσκο. Το έργο πραγματεύεται την πάλη μεταξύ ύπνου και συνειδητότητας.

Έπειτα από όλους αυτούς τους εξαιρετικούς συνθέτες και ερμηνευτές του «σήμερα», ο Αχιλλέας Λιαρμακόπουλος επιλέγει και κάτι αρκετά κλασικό, το οποίο όμως παρουσιάζει με αντισυμβατικό τρόπο. Τρία τραγούδια από τη συλλογή Tonadillas al estilo antiguo του Enrique Granados, που, ενώ τα έχουμε συνηθίσει με φωνή και κιθάρα, ο Λιαρμακόπουλος τα προσεγγίζει με τελείως διαφορετικό, απολύτως επιτυχημένο τρόπο.

Το ηχόχρωμα της ερμηνείας του, ο τρόπος που χειρίζεται τις δυναμικές και τη λεπτομέρεια, η ευαισθησία του, καθώς και οι όμορφες, μεγάλες φράσεις του, είναι στοιχεία μοναδικά αυτού του εκτελεστή. Εξαιρετικός ερμηνευτής ο Αχιλλέας Λιαρμακόπουλος, με βαθύ συναίσθημα και γνώση όλων των δυνατοτήτων του, καθώς και των δυνατοτήτων του οργάνου του. Ένας δίσκος ο οποίος αξίζει να ακουστεί με προσοχή, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να «παίζει» στον χώρο ατελείωτες ώρες χωρίς να χάνεται τίποτα από την αρχική απόλαυση της πρώτης ακρόασης.


(Η Ζωή Ζενιώδη είναι αρχιμουσικός και πιανίστα.)

 


..