Εικαστικά
Αλέξανδρος Λαντούχοβ
 

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών παρουσιάστηκαν τα έργα του ζωγράφου Αλέξανδρου Λαντούχοβ κατά το διάστημα 20 έως 30 Απριλίου 2017. Πρόκειται για σχέδια και ακουαρέλες από τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών, όπως η Θόλος της Αθηναίας Προναίας, το Γυμνάσιο, ο Ναός του Απόλλωνα, το αρχαίο Στάδιο των Δελφών, καθώς και πολλά τοπία. Η έκθεση είναι αποτέλεσμα πολύχρονης δουλειάς, αφού ο εικαστικός επισκεπτόταν συστηματικά τους Δελφούς από το 2009 έως πρόσφατα, για να αποτυπώσει καλλιτεχνικά το μοναδικό φυσικό περιβάλλον και τα μνημεία του. Μάλιστα, ο υπότροφος δώρισε ένα από τα έργα αυτά στο Αρχαιολογικό Μουσείο. 

Ο Αλέξανδρος Λαντούχοβ γεννήθηκε το 1949 στην Οδησσό και σπούδασε στην Εθνική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Κιέβου. Διετέλεσε, μεταξύ άλλων, καθηγητής στη Σχολή Γραφικών Τεχνών στο Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο της Οδησσού και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του πολιτιστικού ιδρύματος της Φλωρεντίας Fondazione Romualdo del Bianco (1999‒2016). Είναι μέλος των επιμελητηρίων εικαστικών τεχνών Ελλάδας και Γερμανίας.

Έχει τιμηθεί με βραβεία και διακρίσεις, όπως το χάλκινο μετάλλιο του Ιδρύματος Romualdo Del Bianco της Φλωρεντίας, βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό «Marine '96» στην Οδησσό και βραβείο «Grand Prix» και χρυσό μετάλλιο σε διεθνή διαγωνισμό στη Σόφια.

Έχει πραγματοποιήσει 20 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα, την Ουκρανία, τη Βουλγαρία, τη Ρωσία, την Ελβετία, την Ιταλία και τη Γερμανία, και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία. Σχολιάζοντας το εμπνευσμένο από τους Δελφούς έργο του καλλιτέχνη, ο γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης, ομότιμος καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, σημειώνει: «Προσκύνημα είναι για τον Αλέξανδρο το κάθε ταξίδι του στους Δελφούς. Εκστασιάζεται σ’ αυτό το μαγικό τοπίο. Αδιαφορεί για την κούραση. Είναι κάθε φορά μια ειδική αποστολή. Γι’ αυτό και τα έργα του έχουν τόσο ενδιαφέρον· κάθε φορά αποσπούν και κάτι από τη μαγεία του τοπίου. Οι Μούσες φαίνεται πως κάπου εκεί γύρω φτερουγίζουν, τον αγγίζουν και τον ευλογούν».


Αγγελική Σβορώνου
 

«Summer Inn Paradise» ήταν ο τίτλος της έκθεσης φωτογραφίας που παρουσίασαν η Αγγελική Σβορώνου και ο Μαρίνος Τσαγκαράκης στη Δημοτική Πινακοθήκη Αγίου Νικολάου Κρήτης από τις 26 Μαΐου έως τις 18 Ιουνίου 2017. Τη διοργάνωση της έκθεσης, την οποία επιμελήθηκε η ίδια η υπότροφος, ανέλαβε ο Πολιτιστικός Αθλητικός Οργανισμός του Δήμου Αγίου Νικολάου. 

Τα έργα που παρουσιάστηκαν προέρχονται από τις φωτογραφικές σειρές «Summer in Greece» (Σβορώνου) και «Paradise Inn» (Τσαγκαράκης), από τον συνδυασμό των οποίων προήλθε και ο τίτλος της έκθεσης. Καθένας τους χωριστά, και αγνοώντας τη δουλειά του άλλου, περιηγήθηκε στα τουριστικά παράλια της βορειοανατολικής Κρήτης, αναζητώντας εικόνες καθημερινές αλλά αναπάντεχες, όμορφες αλλά και σκληρές, εικόνες ευδαιμονίας, ευτυχισμένης λήθης και συγχρόνως εγκατάλειψης και φθοράς. Ο Τσαγκαράκης φωτογραφίζει κατά τη διάρκεια του χειμώνα τα ίδια μέρη στα οποία η Σβορώνου επιστρέφει το καλοκαίρι για να αποτυπώσει την άλλη τους όψη. 

«Η προσέγγισή μου απέναντι στην οπτική extravaganza της τουριστικής περιόδου», εξηγεί η Αγγελική Σβορώνου, «μια πανδαισία χρωμάτων όπου συνδυάζεται ευφάνταστα το κιτς με το φολκλόρ, είναι συγχρόνως από τις θέσεις, τις φαινομενικά αντίθετες, του παρατηρητή και του πλάνητα (flâneur) και συνδυάζει τις δύο αυτές τακτικές: συχνά παρατηρώ το πλήθος από μια απόσταση "ασφαλείας", ενώ άλλες φορές περιπλανιέμαι ανάμεσα στους ξαπλωμένους λουόμενους και γίνομαι μέρος του πλήθους, σε σημείο που η παρουσία μου με τη φωτογραφική μηχανή να περνά απαρατήρητη. Στις φωτογραφίες μου οι άνθρωποι είναι παρόντες αλλά την ίδια στιγμή φαίνεται να απουσιάζουν. Απορροφημένοι στην προσπάθειά τους να βιώσουν την ηδονή του προσωρινού αυτού Παραδείσου, παραδομένοι στην ολοκληρωτική χαλάρωση των διακοπών-πακέτο, δεν δίνουν σημασία σε τίποτε άλλο.

»Βλέποντας για πρώτη φορά τις φωτογραφίες του Μαρίνου Τσαγκαράκη στην έκθεση "Depression Era" στο Μουσείο Μπενάκη, όπου συμμετείχαμε και οι δυο ως μέλη της ομώνυμης κολεκτίβας, "είδα" ότι κι εκείνος "είδε". Σε διαφορετικό χρόνο, με άλλη αισθητική προσέγγιση, αποτυπώσαμε και οι δύο τα αποτελέσματα της συνύπαρξης του τοπίου με τον άνθρωπο σε αιχμηρές, παράδοξες, αστείες, μελαγχολικές αλλά και συχνά ποιητικές εικόνες. Η ιδέα της έκθεσης "Summer Inn Paradise" προέκυψε πολύ φυσικά, από τη διάθεση να έλθουμε σε διάλογο μεταξύ μας και να μοιραστούμε το αποτέλεσμα της κοινής αυτής φωτογραφικής μας εμπειρίας με τους θεατές, και ο τόπος της έκθεσης δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από την Ανατολική Κρήτη».

Η συγγραφέας Μαρία Γιαγιάννου, στο κείμενό της για τον κατάλογο της έκθεσης, σημειώνει: «Η έκθεση "Summer Inn Paradise" αναγνωρίζει τα ορόσημα ‒ή, πιο σωστά, τα οδόσημα‒ του Τουρισμού, όπως αυτά κολυμπούν μέσα στο couleur locale των ελληνικών θερέτρων και κυρίως των υπολειμμάτων ενός καλοκαιριού που ξεκίνησε στα 60s, μπολιάστηκε από τα 80s και πεισματικά συνεχίζεται. Ο φωτογραφικός φακός, ένας συλλέκτης σιωπηρά είρων, ξετρυπώνει εικόνες που, πριν από την έλευση της μηχανής, το βλέμμα μας τις απορροφούσε ασχολίαστες. Οι δύο διακριτικές ματιές της Σβορώνου και του Τσαγκαράκη πάνω και μέσα στον περιθωριακό Παράδεισο (ας πούμε, στην Παρ-άβυσσο) ενός λαϊκού καλοκαιριού που ξεφτίζει, είναι αποκαλυπτικές».