Θέατρο
Χρήστος Γόδας
 

Το έργο της Marguerite Yourcenar Κλυταιμνήστρα ή Tο έγκλημα σκηνοθέτησε ο Χρήστος Γόδας, ο οποίος ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη. Δύο παραστάσεις του έργου ανέβηκαν το περασμένο φθινόπωρο στο Μανχάταν (Μπρόντγουεϊ), στο πλαίσιο του Solo Festival, και ακόμη δέκα, τον Ιανουάριο, στο Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού στη Νέα Υόρκη, άλλες στα αγγλικά και άλλες στα ελληνικά. Την Κλυταιμνήστρα υποδύθηκε η ηθοποιός Μάρθα Τομπουλίδου, ενώ τη μουσική έγραψε ειδικά για την παράσταση ο Τάσσης Χριστογιάννης. Η παράσταση θα ταξιδέψει σε διάφορα μέρη όπου υπάρχουν εστίες ελληνισμού ή πανεπιστημιακές έδρες Ελληνικών Σπουδών, αρχής γενομένης από τη Φιλαδέλφεια στις 26 Μαρτίου. 

Το έργο ανήκει στον κύκλο μονολόγων Φωτιές, που έγραψε η Marguerite Yourcenar αντλώντας έμπνευση από πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας. Η ηρωίδα του Σοφοκλή δεν παρουσιάζεται ως άπιστη γυναίκα που φτάνει στο έγκλημα, αλλά ως ερωτευμένη γυναίκα που αντιδρά στην εγκατάλειψη και την προδοσία. 

«Η ιστορία της Κλυταιμνήστρας δεν είναι μια ιστορία εγκλήματος», λέει ο σκηνοθέτης στο ΑΩ. «Ίσως δεν είναι ούτε ερωτική ιστορία. Είναι η ιστορία του απρόβλεπτου, του αναπάντεχου: πού μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος όταν ξεπερνάει τα όριά του, είτε από πάθος, είτε από πόνο, είτε και απ’ τα δύο». 

«Η Κλυταιμνήστρα είναι η απόλυτη γυναίκα», συνεχίζει ο Χρήστος Γόδας, «και μάλιστα πολύ περισσότερο από την Ελένη ή την Πηνελόπη. Είναι η γυναίκα που σεβάστηκε όσο καμιά άλλη στην ιστορία του Δυτικού Πολιτισμού τις διαφορές που έχουμε οι άντρες από τις γυναίκες· και το έκανε επειδή ήταν αληθινά ερωτευμένη, πέρα από οποιαδήποτε ιδιοτέλεια ή σκοπό. Κι αυτή είναι η δική μου ανάγνωση στο έργο της Yourcenar: ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί όταν τσαλαπατάς μια ψυχή. Ποτέ δεν ξέρεις πού μπορεί να οδηγηθεί μια ερωτευμένη ψυχή όταν την τσαλαπατάς, την εγκαταλείπεις ή την αγνοείς. 

»To έργο Κλυταιμνήστρα ή Tο έγκλημα δεν είναι ένα έργο πολεμικής ανάμεσα στα δύο φύλα. Το αντίθετο. Είναι μια ιστορία που αφήνει, μέσα από τις χαραμάδες της αφήγησης, να κατανοήσουμε το πώς οι άντρες και οι γυναίκες θα έρθουν πιο κοντά, πώς θα βιώσουν τον απόλυτο έρωτα και την ελευθερία που αυτός δίνει όταν μπορέσουν ο ένας να μπει στον κόπο του άλλου. Να σκύψει στις ανάγκες του, στις επιθυμίες του, στις συνήθειες και στα ελαττώματά του. Μόνο όταν ο ένας σκύβει ταπεινά με σεβασμό και δέος μέσα στον άλλον, μπορεί ίσως αυτοί οι άνθρωποι να διεκδικήσουν το μάννα της ψυχής: τη συντροφικότητα».


Δείτε το σχετικό βίντεο.