[+]ΗΧΗΣΕΙΣ: Ένας μουσικός δεσμός σε αριθμό πληθυντικό
ΓΡΑΦΕΙ Η ΜΑΪΡΑ ΜΗΛΟΛΙΔΑΚΗ
Η υψίφωνος Άννα Αλεξοπούλου με την πιανίστα Έλενα Λαζαρέτου, την ομποΐστα Ελένη Σαββανή και τον φαγκοτίστα Βασίλη Πριόβολο
Η υψίφωνος Άννα Αλεξοπούλου με την πιανίστα Έλενα Λαζαρέτου, την ομποΐστα Ελένη Σαββανή και τον φαγκοτίστα Βασίλη Πριόβολο
Ο τενόρος Αντώνης Μπατσάκης
Ο τενόρος Αντώνης Μπατσάκης
Η Έλενα Λαζαρέτου ερμηνεύει το κομμάτι για πιάνο «Unforeseen», το οποίο συνέθεσε ειδικά για εκείνην η Ελένη Πάπαρη
Η Έλενα Λαζαρέτου ερμηνεύει το κομμάτι για πιάνο «Unforeseen», το οποίο συνέθεσε ειδικά για εκείνην η Ελένη Πάπαρη
Η πιανίστα Έλενα Λαζαρέτου, η ομποΐστα Ελένη Σαββανή και ο φαγκοτίστας Βασίλης Πριόβολος
Η πιανίστα Έλενα Λαζαρέτου, η ομποΐστα Ελένη Σαββανή και ο φαγκοτίστας Βασίλης Πριόβολος
Ο πιανίστας Νικόλαος Λαάρης
Ο πιανίστας Νικόλαος Λαάρης
Από αριστερά, οι συνθέτες Ιάκωβος Κονιτόπουλος, Ευάγγελος Κόκκορης και Κωστής Κριτσωτάκης με τον τενόρο Αντώνη Μπατσάκη
Από αριστερά, οι συνθέτες Ιάκωβος Κονιτόπουλος, Ευάγγελος Κόκκορης και Κωστής Κριτσωτάκης με τον τενόρο Αντώνη Μπατσάκη
Ο πιανίστας Νικόλαος Λάαρης και οι συνθέτες Σπύρος Μάζης και Σπύρος Δεληγιαννόπουλος
Ο πιανίστας Νικόλαος Λάαρης και οι συνθέτες Σπύρος Μάζης και Σπύρος Δεληγιαννόπουλος
   

Το Σάββατο 20 Φεβρουαρίου, ο Σύνδεσμος Υποτρόφων και ο θεσμός με τον εύγλωττο τίτλο Συνηχήσεις συντονίστηκαν με έναν άκρως γοητευτικό τρόπο σε μια βραδιά αφιερωμένη στη σύγχρονη ελληνική μουσική δωματίου. 

Στη Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, έναν χώρο με το δικό του πλέον πρωτοποριακό καλλιτεχνικό στίγμα, για δεύτερη χρονιά φέτος οι Συνηχήσεις ένωσαν μια πλειάδα υποτρόφων-ερμηνευτών σε μια ιδιαίτερη συνάντηση μεταξύ φίλων: εννέα εξαιρετικοί σολίστες, τραγουδιστές (οι υψίφωνοι Άννα Αλεξοπούλου, Λυδία Ζερβάνου, Μαριάννα Ρηγάκη και ο τενόρος Αντώνης Μπατσάκης), πνευστοί (η ομποΐστα Ελένη Σαββανή και ο φαγκοτίστας Βασίλης Πριόβολος) και πιανίστες (η Ζωή Ζενιώδη, ο Νικόλαος Λαάρης και η Έλενα Λαζαρέτου), παρουσίασαν τα έργα δεκατεσσάρων Ελλήνων συνθετών, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ιδιαίτερης μουσικής και συναισθηματικής εγγύτητας με το κοινό.

Με τη σειρά του, το κοινό αποδέχθηκε με έκδηλο ενθουσιασμό τη συγκινητική, με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, συνθήκη της «εξομολόγησης»: μια συνθήκη τόσο εύθραυστη όσο και μαγική χάρις στον τρόπο που κατάφερε να αφοπλίσει με την αμεσότητα και ενίοτε με τη γενναιότητά της. Διότι, αναντίρρητα, είναι μια μορφή γενναιότητας η δημόσια έκθεση μιας εσωτερικής ανάγκης για έκφραση, τόσο από την πλευρά του συνθέτη, που καλείται να καταθέσει μια προσωπική του «εντύπωση» –όπως το απέριττο «Θυμάρι» για πιάνο του Γιώργου Κουμεντάκη από το έργο Μεσόγειος Έρημος· ο «Αέρας του Αιόλου», οι έξι μινιατούρες για πιάνο (ένα είδος ημερολογίου εμπνευσμένου από την ελληνική μυθολογία) της υποτρόφου Κωνσταντίας Γουρζή· τα «Τραγούδια της Όλγας» του Ντίνου Κωνσταντινίδη, ένας μουσικός κύκλος αναμνήσεων από τη γενέθλια πόλη του συνθέτη, γραμμένος για τη σοπράνο Όλγα Αθανασιάδου– όσο και από την πλευρά των ερμηνευτών, οι οποίοι σε κάποιες περιπτώσεις είχαν τη χαρά να παρουσιάσουν έργα αφιερωμένα στους ίδιους. Αναφέρουμε ενδεικτικά το κομμάτι για πιάνο με τίτλο «Unforeseen», το οποίο η Ελένη Πάπαρη συνέθεσε για την Έλενα Λαζαρέτου. 

Σημαντικό στοιχείο των συνθέσεων που παρουσιάστηκαν, η ζείδωρη σχέση της μουσικής με τον ποιητικό λόγο. Η μελοποίηση αριστουργημάτων του ελληνικού και του ξένου ποιητικού λόγου αποτελεί σε βάθος χρόνου μια πρόκληση που διαρκώς ανανεώνεται, δοκιμάζεται, μεταμορφώνεται και οπωσδήποτε γοητεύει, είτε ως σημείο αναφοράς –όπως τα «Ελεγεία» για όμποε, φαγκότο και πιάνο του Ιάκωβου Κονιτόπουλου, που εμπνέονται από τα εμβληματικά Ελεγεία της Οξώπετρας του Οδυσσέα Ελύτη– είτε ως μελοποιημένοι στίχοι, αυτοτελείς μονόλογοι που ταυτίζονται με το χρώμα, την εκφραστική ευαισθησία αλλά και τη δεξιοτεχνική δύναμη της κλασικής φωνής: μεταξύ άλλων, το τραγούδι «Cada Cancion» του Σπύρου Καζιάνη από τον κύκλο «Canciones Morenas» του Federico Garcia Lorca· το τραγούδι «A Leaf» του Σπύρου Μάζη, βασισμένο σε ένα ποίημα του Peter O’Leary· η «Πανσέληνος» του Ζάχου Τερζάκη σε στίχους της Μαρίας Μαρκέτου ή τα δύο τραγούδια του υποτρόφου Κωστή Κριτσωτάκη από τον κύκλο «Ελντοράδο», «Κριτική» σε ποίηση Κώστα Καρυωτάκη και «Ω, μη με βλέπετε που κλαίω» σε ποίηση Μαρίας Πολυδούρη.

Αντιπροσωπευτικές της σύγχρονης αισθητικής στο πάντρεμα λόγου και μελωδικής γραμμής ήταν οι επιλογές από τον χώρο της σκηνικής μουσικής. Ακούσαμε το μινιμαλιστικό τραγούδι της Έντα Γκάμπλερ, που έγραψε για το ομώνυμο έργο του Henrik Ibsen ο Γιώργος Κουμεντάκης, δύο άριες από την όπερα Το Πέπλο της Λήθης του Ευάγγελου Κοκκόρη («La rosa bianca» και «A quale strazio la mia vita adduce»), καθώς και δημοφιλή αποσπάσματα από τις όπερες Ο Κονρουά και οι κόπιες του («Τι να ’ναι»), Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας («Ο Εξαγνισμός») και Μανουέλ Σαλίνας («Ερωτικό») του υποτρόφου Περικλή Κούκου. 

Στα αδιαμφισβήτητα «συν» των φετινών Συνηχήσεων οι πρώτες εκτελέσεις έργων: το τρίπτυχο «Ενόραση, Διάλογος, Αναπολήσεις», ένα τρίο για όμποε, φαγκότο και πιάνο, του Δημήτρη Μηνακάκη· τα δύο ποιήματα της Emily Dickinson «Perhaps you’d like to buy a flower» και «Heart, we will forget him» από τον Σπύρο Μάζη· το τραγούδι «Θυμήσου, σώμα» του Σπύρου Δεληγιαννόπουλου, σε ποίηση Κωνσταντίνου Καβάφη, αλλά και έργα τα οποία αποτέλεσαν παραγγελία του Συνδέσμου, όπως το αισθαντικό τριμερές έργο «Colors» της Ελένης Πάπαρη, για όμποε, φαγκότο και πιάνο. 

Τέλος, εξέχουσα θέση μεταξύ των μουσικών επιλογών είχαν τραγούδια που αποτέλεσαν αφορμή για συνεργασία υποτρόφων. Χαρακτηριστική η περίπτωση της σοπράνο Μαριάννας Ρηγάκη, η οποία ερμήνευσε με την Έλενα Λαζαρέτου στο πιάνο δύο δικές της συνθέσεις σε στίχους του υποτρόφου Χρήστου Γόδα. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο τραγούδι τους «Βασική κι Ανώτατη», το οποίο βραβεύθηκε το 2011 στους πρώτους αγώνες δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

Παράγοντες καταλυτικοί για την επιτυχία του όλου εγχειρήματος, η παρουσίαση των έργων και ο συνολικός σχεδιασμός της βραδιάς από τη μαέστρο και πιανίστα Ζωή Ζενιώδη.

Αξίζουν ειλικρινή συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές και το ΔΣ του Συνδέσμου Υποτρόφων για την απολαυστική συναυλία ενός θεσμού που κατοχυρώνεται πλέον στη συνείδησή μας ως μια ουσιαστική ευκαιρία δημιουργίας και συνάντησης.   


(Η Μάιρα Μηλολιδάκη είναι λυρική τραγουδίστρια.) 


(Φωτογραφίες: Γιάννης Σούλης – all4mat.gr)

Κάντε κλικ επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
Μια βραδιά αφιερωμένη στη σύγχρονη ελληνική μουσική δωματίου διοργάνωσε ο Σύνδεσμος στις 20 Φεβρουαρίου 2016
Κατάμεστη η Μικρή Σκηνή της Στέγης, που φιλοξένησε τις Συνηχήσεις
Η μαέστρος και πιανίστα Ζωή Ζενιώδη ήταν υπεύθυνη για τον σχεδιασμό της βραδιάς
Η Μαριάννα Ρηγάκη
Η Λυδία Ζερβάνου

Κορυφή της σελίδας