Σύνορα και όρια στο επίκεντρο του τρίτου Fast Forward Festival
Brett Bailey, <i>Exhibit B</i>, <i>Found Object ‒ Asylum Seeker in Vienna</i>
Brett Bailey, Exhibit B, Found Object ‒ Asylum Seeker in Vienna
Thomas Bellinck, <i>Το σπίτι της ευρωπαϊκής ιστορίας στην εξορία</i> (© Danny Willems)
Thomas Bellinck, Το σπίτι της ευρωπαϊκής ιστορίας στην εξορία (© Danny Willems)
Back to Back Theatre από τον Αυστραλό Bruce Gladwin
Back to Back Theatre από τον Αυστραλό Bruce Gladwin
Thomas Bellinck, <i>Το σπίτι της ευρωπαϊκής ιστορίας στην εξορία</i> (© Danny Willems)
Thomas Bellinck, Το σπίτι της ευρωπαϊκής ιστορίας στην εξορία (© Danny Willems)
Edit Kaldor, <i>Web of Trust</i> (© Jean van Lingen)
Edit Kaldor, Web of Trust (© Jean van Lingen)
   

Το 3ο Fast Forward Festival (FFF3), που διοργανώνεται τον Μάιο εντός και εκτός της Στέγης, επικεντρώνεται στο θέμα των συνόρων και των ορίων –γεωγραφικών, πολιτισμικών, κοινωνικών και αισθητικών–, εστιάζοντας στις νέες τεχνολογίες, τις αντισυμβατικές σκηνικές φόρμες και τον δημόσιο χώρο.

«Το FFF3 εστιάζει στο τρίπτυχο "τέχνη, κοινωνία, πολιτική" επιχειρώντας να προτείνει, μέσα από αντισυμβατικές αισθητικές εμπειρίες, νέες προοπτικές ανάλυσης, κατανόησης και ποιητικής μετάπλασης του παρόντος», εξηγεί η καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ Κάτια Αρφαρά, στην οποία ανήκει και η σύλληψη της όλης ιδέας.

Με έδρα τους το Κέιπ Τάουν, τη Μελβούρνη, το Άμστερνταμ, τις Βρυξέλλες και το Τελ Αβίβ, οι καλλιτέχνες που έρχονται τον Μάιο στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση φιλοδοξούν να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο της τέχνης στις σύγχρονες ετερογενείς κοινωνίες, καταθέτοντας ριζοσπαστικές δημιουργίες που δεν στέκονται απέναντι στην ιστορία, αλλά εγγράφονται σε αυτήν, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της.

«Χρησιμοποιώντας τις δυνατότητες των νέων μέσων και της σύγχρονης τεχνολογίας», αναφέρει η Κάτια Αρφαρά, «το τρίτο Fast Forward Festival τοποθετείται σε περιοχές υβριδικές, στα όρια του θεάτρου, του χορού και της σύγχρονης τέχνης, με έμφαση πάντα στον δημόσιο χώρο και με ένα ιδιαίτερο, αυτήν τη φορά, ενδιαφέρον για την τέχνη της εγκατάστασης, που αποτελεί κυρίαρχη φόρμα τον τελευταίο καιρό στις παραστατικές τέχνες: ο θεατής καλείται να πάρει μέρος σε "ολικές" εμπειρίες που ενεργοποιούν όλες του τις αισθήσεις και του δίνουν τη δυνατότητα να χειριστεί, όπως ο ίδιος επιθυμεί, τον χρόνο του – ακριβώς όπως θα συμπεριφερόταν σε ένα μουσείο. Η διαφορά είναι ότι εδώ ο θεατής αποτελεί και ο ίδιος μέρος της εγκατάστασης».  

Μοναχική και με ακρίβεια προκαθορισμένη είναι η περιδιάβαση του θεατή στα φορτισμένα δωμάτια μνήμης του Thomas Bellinck, για «την άνοδο και την πτώση της Ευρωπαϊκής Ένωσης», όπου ο Φλαμανδός καλλιτέχνης στοιβάζει δεκάδες αντικείμενα και ντοκουμέντα από τα πρώτα χρόνια της ΕΕ. Πρόκειται για ένα νομαδικό, φουτουριστικό «μουσείο», το οποίο ο Bellinck στήνει από το 2013 σε διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, προσθέτοντας συνεχώς νέα «κεφάλαια» με σκοπό να ανοίξει εγκαίρως τη συζήτηση για τα σύγχρονα αδιέξοδα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταρρέει, το ευρώ αποτελεί παρελθόν… Ένα σενάριο καταστροφής ή μια αναπόφευκτη εξέλιξη; Χωρίς ευρωσκεπτικιστική διάθεση, αλλά με μαύρο χιούμορ, ο καλλιτέχνης μεταφέρει τον επισκέπτη σε μια δυστοπία, με στόχο την αναγέννηση του «ευρωπαϊκού ονείρου» προτού να είναι «πολύ αργά». Η εγκατάσταση, με τίτλο Το σπίτι της ευρωπαϊκής ιστορίας στην εξορία, παρουσιάζεται από τις 16 έως τις 31 Μαΐου 2016.

Μοναχική και ενίοτε αμήχανη είναι η περιήγηση του θεατή και στο Exhibit B, την πολυσυζητημένη «ανθρώπινη εγκατάσταση» με την οποία ο Νοτιοαφρικανός Brett Bailey καυτηριάζει τη σύγχρονη στάση της Δύσης απέναντι στις μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές, αναπαριστώντας κριτικά τους «ανθρώπινους ζωολογικούς κήπους» του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Ένας νέος ανθρωπιστής ή ένας ευφάνταστος προβοκάτορας; Το κοινό προσκαλείται σε μια περιπλάνηση στη ζωντανή εγκατάσταση, για να παρατηρήσει τους «μαύρους» περφόρμερ-εκθέματα, επανεξετάζοντας τι σημαίνει ρατσισμός, (μετα-)αποικιοκρατία, άνιση κατανομή πλούτου, αλλά και φολκλόρ. Από τις 24 έως τις 29 Μαΐου 2016.

Στο 3o FFF, το Back to Back Theatre από την Αυστραλία επιστρέφει στην Αθήνα με ένα ιδιότυπο «θέατρο δρόμου». Επαγγελματίες ηθοποιοί με νοητική στέρηση, οι πρωταγωνιστές του εισβάλλουν στην καθημερινότητα μιας πολυσύχναστης αθηναϊκής πλατείας και παίρνουν το ρίσκο να εκτεθούν στο τυχαίο και το απρόβλεπτο (20–22 Μαΐου 2016 στο κέντρο της πόλης). 

Το θέμα των συνόρων αγγίζουν και οι δύο παραστάσεις του FFF εντός της Στέγης, που δίνουν φωνή σε όσους συνήθως δεν «ακούγονται», επειδή βρίσκονται στην αδύναμη πλευρά του κόσμου. Ο Ισραηλινός χορογράφος Arkadi Zaides στρέφει το κριτικό βλέμμα του στην καθημερινότητα των Παλαιστινίων που ζουν στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Βασισμένος σε οπτικό υλικό από το αρχείο της ανθρωπιστικής οργάνωσης B’Tselem, ο Zaides δημιουργεί μιαν αριστουργηματική παράσταση γύρω από τη βία που δέχεται το ανθρώπινο σώμα, αλλά και γύρω από το κόστος που ένα κοινωνικό σύνολο επιλέγει να πληρώσει προκειμένου να επιβληθεί. Στις 25 και 26 Μαΐου 2016 στη Μικρή Σκηνή της Στέγης.

Τέλος, η Edit Kaldor, η πιο «σκληροπυρηνική σκηνοθέτρια της Ουγγαρίας», παρουσιάζει την περφόρμανς Web of trust, χρησιμοποιώντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να δημιουργήσει ένα φανταστικό κοινωνικό κίνημα στο όριο τέχνης και ακτιβισμού. Στις 29 και 30 Μαΐου 2016 στη Μικρή Σκηνή της Στέγης.

Οι δράσεις του FFF πλαισιώνονται από παράλληλες δράσεις, συζητήσεις του κοινού με τους συντελεστές των παραστάσεων, masterclasses και εργαστήρια.

Κάντε κλικ επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
Arkadi Zaides, Archive (© Jean Couturier)
Arkadi Zaides, Archive (© Jean Couturier)
Thomas Bellinck, Το σπίτι της ευρωπαϊκής ιστορίας στην εξορία (© Danny Willems)
Exhibit B, Civilizing the natives (© Victor Tonelli)

Κορυφή της σελίδας