Ανακαλύπτοντας τη Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου – Ταξίδι στον χρόνο και τον πολιτισμό
ΓΡΑΦΕΙ Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ
   

Το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2015, ο Σύνδεσμος Υποτρόφων του Ιδρύματος Ωνάση πραγματοποίησε ημερήσια εκδρομή στο νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πέλλας, στους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας και στην πόλη της Βέροιας. H εκδρομή υλοποιήθηκε ύστερα από πρωτοβουλία των υποτρόφων της Θεσσαλονίκης. Παρ' όλο που ήταν η πρώτη διοργάνωση του Ιδρύματος στη Βόρεια Ελλάδα, υπήρξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και οι συμμετέχοντες αγκάλιασαν με ενθουσιασμό τη συγκεκριμένη δράση. 

Το πρωί του Σαββάτου συγκεντρωθήκαμε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, όλοι μεταξύ αγνώστων, για τoν πρώτο μας προορισμό, την Πέλλα. Στη διάρκεια της διαδρομής είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε λίγο καλύτερα, δημιουργώντας ένα ζεστό και οικείο κλίμα που ενισχύθηκε περαιτέρω στη συνέχεια. Οι σταγόνες της βροχής μάς συντρόφευαν σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού μας, δημιουργώντας ένα χαρακτηριστικό φθινοπωρινό τοπίο, άκρως ενδιαφέρον προς εξερεύνηση.

Φτάνοντας στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πέλλας μάς περίμενε η αρχαιολόγος-ξεναγός μας, η Αγγελική Γιαννάκη, για να μας συνοδεύσει στο ταξίδι μας στον χρόνο και να μας μυήσει στα άδυτα του μακεδονικού πολιτισμού και των πρωτευουσών των αρχαίων Μακεδόνων. Η διαρρύθμιση του Μουσείου και η άριστη τοποθέτηση των εκθεμάτων αποτελούν πολύτιμο σύμβουλο στην ανακάλυψη μιας άλλης εποχής, καθώς οδηγούν τον επισκέπτη βήμα-βήμα στην πορεία και την εξέλιξη της ιστορίας. 

Το νέο Μουσείο της Πέλλας ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2009 και επηρεάζει πλέον δυναμικά, ως αναπτυξιακή μονάδα, τα αρχαιολογικά-πολιτιστικά δρώμενα του ελληνικού χώρου, αποτελώντας τον κύριο πυρήνα μιας διαδρομής αρχαιολογικού και πολιτιστικού χαρακτήρα στην πρωτεύουσα του μακεδονικού βασιλείου και την περιοχή της. Συνολικά έξι εντυπωσιακά ψηφιδωτά δάπεδα παρουσιάζονται στην έκθεση: το κυνήγι του λιονταριού, το κυνήγι του ελαφιού, ο Διόνυσος καθισμένος στη ράχη πάνθηρα και κρατώντας θύρσο στο χέρι, η αρπαγή της Ωραίας Ελένης, ένα ψηφιδωτό με φυτικό διάκοσμο από το ιερό του θεού Δάρωνα και η Κενταυρίνα σε σπονδή. Πρόκειται για ένα έργο της σύγχρονης Ελλάδας που προστατεύει και αναδεικνύει τον αρχαίο πολιτισμό της.

Στη συνέχεια, καθώς η βροχή δυνάμωνε, κατευθυνθήκαμε στη βασιλική πρωτεύουσα των Μακεδόνων, προκειμένου να επισκεφθούμε την ταφική συστάδα του Φιλίππου Β΄. Το υπόγειο κέλυφος σε μορφή τύμβου, που προστατεύει τους ασύλητους μακεδονικούς τάφους του Φιλίππου Β΄ και του εγγονού του, Αλέξανδρου Δ΄, όπως επίσης έναν συλημένο κιβωτιόσχημο τάφο που σώζει την περίφημη τοιχογραφία της Αρπαγής της Περσεφόνης και τα ερείπια ενός κάποτε υπέργειου κτηρίου, αποτελεί έναν ήδη διαμορφωμένο χώρο-αίθουσα του Πολυκεντρικού Μουσείου των Αιγών. 

Στο Μουσείο εκτίθενται εκατοντάδες μοναδικά αντικείμενα, τα οποία περιλαμβάνουν περίτεχνες χρυσές δημιουργίες, πολυτελή κοσμήματα, πολύχρωμες τοιχογραφίες και ψηφιδωτά, αλλά και εκατοντάδες άλλα αρχαία αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν από τη βασιλική οικογένεια. Κάποια από τα πιο εντυπωσιακά εκθέματα, τα οποία σίγουρα ξεχωρίζουν, είναι η ασπίδα και η πανοπλία του Φιλίππου Β΄ και η φημισμένη χρυσή λάρνακα που βρέθηκε στον τάφο του. Ένα εντυπωσιακότατο χρυσό στεφάνι, το οποίο αποτελείται από 313 χρυσά φύλλα και μαγεύει με την εκπληκτική του λεπτομέρεια, βρέθηκε εντός της λάρνακας. 

Τελευταίος μας σταθμός, η όμορφη Βέροια στους πρόποδες του Βερμίου. Μία ημέρα γεμάτη ιστορικές αναμνήσεις δεν θα μπορούσε να τελειώσει χωρίς περιήγηση στην παλιά πόλη της Βέροιας και την εβραϊκή συνοικία. Μέσα στα παλιά σοκάκια έστεκε ολοζώντανη μια άλλη εποχή, γεμάτη χρώματα και μνήμες. Η βόλτα στην Πλατεία Ωρολογίου, την πιο χαρακτηριστική πλατεία της πόλης, με το διώροφο κτήριο του δικαστικού μεγάρου, ολοκληρώθηκε με ευχάριστες συζητήσεις και ανταλλαγές εμπειριών σε ένα από τα φιλόξενα στέκια της πόλης, με τη γλυκιά συνοδεία του παραδοσιακού βεροιώτικου ρεβανί και ανεκτίμητων ζεστών ροφημάτων την πρώτη κρύα μέρα του Σεπτέμβρη. Όταν επιστρέψαμε και έφτασε η ώρα του αποχαιρετισμού, αυτό που έμεινε ήταν η υπόσχεση για άλλες περιπέτειες και συναντήσεις. Ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι η πρώτη μας ομαδική εκδρομή θα μας έμενε αξέχαστη και θα γινόταν το κίνητρο για νέες δράσεις.


(Η Κωνσταντίνα Λαμπροπούλου είναι κλασική φιλόλογος).

Οι φωτογραφίες είναι του Νικόλα Τσουκαλά.

Κάντε κλικ επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση

Κορυφή της σελίδας