Αχιλλέας Λιαρμακόπουλος: Το τρομπόνι που τολμά… δις!
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΛΛΟΥΧΟΣ

Achilles Liarmakopoulos, Discoveries (Opening Day, 2014) – Trombone Atrevido (Opening Day, 2015). 


H στήλη αυτή είχε τη χαρά να παρουσιάσει και στο παρελθόν (ΑΩ 54) τον εξαιρετικό τρομπονίστα και υπότροφο Αχιλλέα Λιαρμακόπουλο, με αφορμή το πολύ επιτυχημένο προσωπικό του CD Astor Piazzolla: Tango Distinto (ΝAXOS, 2011). Ήδη από τότε, ο Έλληνας τρομπονίστας είχε ταράξει τα νερά με τη συμμετοχή του, ως μόνιμο μέλος, σε ένα από τα πιο φημισμένα και ιστορικά κουιντέτα χάλκινων πνευστών, τους Canadian Brass.

Η συνέχεια ήταν ανάλογη των προσδοκιών τόσο σε συναυλιακό όσο και σε δισκογραφικό επίπεδο. Πρόσφατα, ο Αχιλλέας Λιαρμακόπουλος παρουσίασε 2 CD. Το πρώτο έχει τίτλο Discoveries [Ανακαλύψεις] και κυκλοφορήθηκε από την εταιρεία Οpening Day. Εδώ, το τρομπόνι συνομιλεί άρτια με το στιβαρό πιάνο της Amy J. Yang, πολυβραβευμένης σολίστ και διδάσκουσας στο περίφημο Curtis Institute των ΗΠΑ, σε έργα νέου ρεπερτορίου για το τρομπόνι: «Θρηνωδία» του Μηνά Ι. Αλεξιάδη, με αναφορές στα βυζαντινά μελίσματα και την αρχαιοελληνική μουσική, έργο γραμμένο για τον διακεκριμένο μουσικό Παναγιώτη Στέφο, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος δάσκαλος και μέντορας του Αχιλλέα Λιαρμακόπουλου. Πιο παραδοσιακά νεορομαντική σε στυλ, η «Φαντασία» της Elizabeth Raum από τον Καναδά. Χαρακτηριστική για την ώσμωση κινεζικών και δυτικών στοιχείων, η «Κινεζική Σουίτα» για τρομπόνι και πιάνο του Κινεζοαμερικανού συνθέτη Hua Yang, ένα τετραμερές έργο που αναδεικνύει πολλές ερμηνευτικές δυνατότητες του χάλκινου οργάνου. Το CD περιέχει επίσης δύο συνθέσεις του Αμερικανού τρομπετίστα της τζαζ John Ellis: «Indigo», ένα λυρικό έργο που φωτίζει τη γεμάτη πάθος πλευρά του τρομπονιού, και «Tango Paradiso», σύνθεση που παραπέμπει στη θεματική του προηγούμενου άλμπουμ του Αχιλλέα Λιαρμακόπουλου και ταυτόχρονα δίνει μια νότα ειρηνικής ελπίδας και όμορφου τέλους στον δίσκο.

Tο δεύτερο και πιο πρόσφατο CD, επίσης στη δισκογραφική εταιρεία Opening Day, έχει τίτλο Trombone Atrevido [Το τρομπόνι που τολμά] και αποτελεί μία ακόμη ξενάγηση του ακροατή στη Νότια Αμερική. Μετά το τάνγκο της Αργεντινής, στο τσόρο της Βραζιλίας. Το τσόρο, το πιο χαρακτηριστικό λαϊκό οργανικό μουσικό ιδίωμα των μεγάλων πόλεων της Βραζιλίας, κυρίως δε του Ρίο ντε Τζανέιρο, παρότι στα πορτογαλικά σημαίνει –κυριολεκτικά– θρήνος, έχει συνήθως χαρούμενο χαρακτήρα! Παιζόταν αρχικά από φλάουτο, κιθάρα και cavaquinho (ένα τοπικό τετράχορδο όργανο), αλλά με τα χρόνια έγινε τόσο δημοφιλές που κέρδισε και άλλα όργανα: το μαντολίνο, το κλαρινέτο, το σαξόφωνο, την τρομπέτα και, βέβαια, το τρομπόνι, το οποίο εδώ, στα δάχτυλα, το στόμα και την ψυχή του Αχιλλέα Λιαρμακόπουλου, μας ταξιδεύει σε χορευτικούς ρυθμούς, νοσταλγικές εικόνες και χαλαρές αισθήσεις νοτιοαμερικανικής μπάντας.

Ξεχωριστή θέση στις συνθέσεις αυτού του CD έχουν ο Pixinguinha, από τους πιο γνωστούς συνθέτες τσόρο του 20ού αιώνα, ένα έργο του οποίου έδωσε και τον τίτλο στη δισκογραφική αυτήν κατάθεση, αλλά και άλλοι σημαντικοί Βραζιλιάνοι συνθέτες, όπως ο Waldir Azevedo, oι παλιότεροι André Vítor Correia, Erotides de Campos και Zequinha Abreu, καθώς και ο πιο «κλασικός» Heitor Villa-Lobos. Στο άλμπουμ περιλαμβάνεται και ένα τραγούδι του Σπύρου Εξάρα, Έλληνα κιθαριστή και συνθέτη με έντονη δραστηριότητα στις ΗΠΑ, ο οποίος συμμετέχει στο άλμπουμ ως μουσικός, μαζί με μια ομάδα από τους κορυφαίους σολίστ του συγκεκριμένου είδους μουσικής. 

Το τρομπόνι του Αχιλλέα Λιαρμακόπουλου τολμά. Και ευτυχώς! Γιατί κυριαρχεί και μαγεύει, υφαίνοντας ένα μουσικό πέπλο που μας τυλίγει όμορφα και μας ταξιδεύει υπέροχα και μελωδικά. 

 


..