Σκηνοθεσία
Γρηγόρης Βαρδαρινός
 

Η μικρού μήκους ταινία The Noir Project, την οποία σκηνοθέτησε ο Γρηγόρης Βαρδαρινός, συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα επτά διεθνών φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, από την πρεμιέρα της στη Δράμα, τον Σεπτέμβριο του 2014, έως και τον Φεβρουάριο του 2015.

Ειδικότερα, η ταινία απέσπασε Τιμητική Διάκριση στο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Θεσσαλονίκης, καθώς και Βραβείο Σεναρίου στο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αθήνας. Επιπλέον, η ταινία, διάρκειας 26 λεπτών, προβλήθηκε σε πανελλαδική τηλεοπτική πρεμιέρα από τη συνδρομητική τηλεόραση του OTE TV, σε ζώνη υψηλής τηλεθέασης, τον Νοέμβριο του 2014 και τον Μάρτιο του 2015. 

Η ταινία The Noir Project, η οποία έχει θέμα την ενδοοικογενειακή βία, προβλήθηκε σε ημερίδες ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης του κοινού σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών (25 Νοεμβρίου), την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου), τη Γιορτή της Μητέρας (10 Μαΐου) και την Παγκόσμια Ημέρα Οικογένειας (15 Μαΐου). Περισσότερες αντίστοιχες δράσεις έχουν προγραμματιστεί για το υπόλοιπο του έτους 2015, με στόχο η ταινία να προβληθεί σε όλους τους νομούς της Ελλάδας.


Δείτε το trailer της ταινίας.


Ιόλη Ανδρεάδη
 

Μια επίσκεψη στην πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση που παρουσιάστηκε πέρσι στο μουσείο Orsay στο Παρίσι με τίτλο «Van Gogh, ο αυτόχειρας της κοινωνίας» έδωσε το έναυσμα στην ταλαντούχα σκηνοθέτρια Ιόλη Ανδρεάδη να δημιουργήσει ένα θεατρικό έργο. Ο λόγος, για την παράσταση με τίτλο «Artaud/Van Gogh, avec un pistolet», που ανέβηκε αρχικά ως αναλόγιο και, στη συνέχεια, στις 31 Ιανουαρίου 2015, έκανε πρεμιέρα στην ολοκληρωμένη της μορφή στο θέατρο Σημείο. 

Παρίσι 1947. Ενα αληθινό γεγονός. Ο Γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης Antonin Artaud, ύστερα από εννέα χρόνια ψυχιατρικού εγκλεισμού, δίνει διάλεξη με τίτλο «Van Gogh, ο αυτόχειρας της κοινωνίας» σε ένα αμφιθέατρο γεμάτο με διάσημους διανοουμένους και ψυχιάτρους της εποχής. Αναζητώντας στους πίνακες, στις σημειώσεις και στην αλληλογραφία του μεγάλου ζωγράφου τα αίτια της αυτοχειρίας του, υποπτεύεται πως οι πραγματικοί αυτουργοί βρίσκονται ανάμεσα στο ακροατήριό του.

«Επέλεξα να ανεβάσω το κείμενο αυτό γιατί με ενδιαφέρει το πώς ένας χαρακτήρας, ο Artaud, μιλάει για τη ζωή ενός άλλου, του Van Gogh: τον υπερασπίζεται, τον αθωώνει και παίρνει δύναμη από το φως που υπάρχει μέσα στο σκοτάδι του ζωγράφου», λέει σε συνομιλία της με την εφημερίδα Καθημερινή η Ιόλη Ανδρεάδη. «Ο Van Gogh ζωγράφιζε με τρελούς ρυθμούς ενώ ταυτόχρονα πονούσε ψυχικά. Αυτή η δύναμη που αντλεί ο Artaud τον κάνει να σκεφτεί ο ίδιος φωτεινά και να αντιμετωπίσει, έστω και μόνο για τη διάρκεια μιας διάλεξης, το δικό του σκοτάδι».

Στο έργο, το σημαντικό ήταν να ανακαλυφθεί ο τρόπος σκέψης του χαρακτήρα, να ακουστεί το κείμενο, να μη χρησιμοποιηθεί κάποιο φτιασίδι, κάποιο τέχνασμα. Σε μια παράσταση «γυμνή» ο θεατής παρακολουθεί έναν άνθρωπο επί σκηνής, τον Artaud, να μιλάει για έναν άλλον άνθρωπο, τον Van Gogh, τον οποίο θαυμάζει και με τον οποίο ταυτίζεται. Ερμήνευσε ο Ιωάννης Παπαζήσης.

«Γενικότερα, με ενδιαφέρει η δημιουργία συνόλων, όπου δεν υπάρχει πρώτος ρόλος και δεύτερος, αλλά όλοι οι χαρακτήρες έχουν την ίδια αξία», τονίζει η Ιόλη Ανδρεάδη, για να προσθέσει ότι το θέμα που της αρέσει είναι «ο άνθρωπος που δεν ανήκει στο περιβάλλον του, που δεν νιώθει άνετα μέσα στην κοινωνία του, ο διαφορετικός».

Έχοντας εργαστεί κυρίως στο εξωτερικό, η Ιόλη Ανδρεάδη είναι γνωστή περισσότερο για τη δουλειά της στο πλαίσιο του εργαστηρίου World Wide Lab και λιγότερο για τα έργα που έχει σκηνοθετήσει στην Αθήνα, ανάμεσα στα οποία, ωστόσο, ξεχωρίζει η παράσταση Κασσία, με βάση ένα δικό της κείμενο εμπνευσμένο από τη μορφή της Κασσιανής.