Χορός
Μάχη Δημητριάδου-Lindahl
 

Η ομάδα χορού Ασώματες Δυνάμεις της υποτρόφου χορογράφου Μάχης Δημητριάδου-Lindahl παρουσίασε πρόσφατα το χορόδραμα Αντιγόνη, βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή. Τέσσερις χορευτές και δύο μουσικοί, εναλλάσσοντας τους ρόλους των τραγικών ηρώων με αυτόν του Χορού, έρχονται να αφηγηθούν την ιστορία της Αντιγόνης μέσα από τη γλώσσα του σώματος και της μουσικής. Η παράσταση ανέβηκε στις 25, 26 και 27 Ιουνίου 2015 στη Στέγη Χορού Λευκωσίας.

«Η Αντιγόνη, σημειώνει η χορογράφος, έργο κατεξοχήν αντιπολεμικό και αντιεξουσιαστικό, στοχάζεται γύρω από την ανθρώπινη φύση, την ύβρη, τη βία, τη συμπόνια, τον θάνατο, το επέκεινα. Η Αντιγόνη αγκαλιάζει με ανθρωπιά, νικητές και νικημένους, στέκεται κριτικά απέναντι στον παραλογισμό της εξουσίας και αρνείται να απανθρωποποιηθεί. Με τη φράση της "εγώ γεννήθηκα για να αγαπώ και όχι για να μισώ" επιλέγει έναν δρόμο που ορίζεται από το ηθικό δίκαιο και από αυτό που αποκαλεί "θείο νόμο". 

»Η φωνή της καρδιάς τής υποβάλλει πράξεις που την οδηγούν στον θάνατο αλλά μαζί της συμπαρασύρει και όλο το σαθρό οικοδόμημα της εξουσίας του Κρέοντα. Η Αντιγόνη γίνεται σύμβολο ηθικής ακεραιότητας και θάρρους που εμπνέει γενιές και γενιές, από τότε μέχρι σήμερα. Όποια μορφή και να διαλέξει κάποιος για να "ξαναπεί" την ιστορία, το ίδιο το κείμενο τον καθοδηγεί και τον αφήνει πλουσιότερο και πιο ευαισθητοποιημένο, ηθικά και αισθητικά. 

»Η χορογραφική προσέγγιση της τραγωδίας μάς έδωσε την ευκαιρία να διερευνήσουμε το "σώμα" του λόγου, τις χειρονομίες, τις εκφράσεις, τη δυναμική του χώρου και των σχέσεων, καθώς και να ανασύρουμε μνήμες κιναισθητικές που συναντούν αρχετυπικές μορφές. Τα μέσα της έκφρασής μας είναι το σώμα και ο ήχος. Με αυτά τα εργαλεία προσπαθήσαμε να ενσαρκώσουμε την εξέγερση, το θάρρος, τον πόνο, τη σύγκρουση, τη βία της εξουσίας, τον έρωτα, την απόγνωση, τον θρήνο, τη συντριβή. Περνώντας από τους ρόλους στον Χορό, χορευτές και μουσικοί πλησιάσαμε δονήσεις και μεγέθη μεγαλύτερα από εμάς, διαχρονικά και πανανθρώπινα. Μπήκαμε σε μονοπάτια δύσκολα και πρωτόγνωρα, όμως βγαίνουμε πλουσιότεροι και ευγνώμονες για το ταξίδι». 

Η σκηνοθεσία, η δραματουργία και η χορογραφική διεύθυνση ήταν της Μάχη Δημητριάδου-Lindahl, η μουσική σύνθεση και ερμηνεία του Γιώργου Κολιά και του Δημήτρη Σπύρου, τα σκηνικά και τα κουστούμια της Έλενας Κατσούρη. Ερμήνευσαν ο Λοΐζος Κωνσταντίνου, η Αλεξία Νικολάου, η Φούλη Στυλιανίδου και ο Παναγιώτης Τοφή. Η παραγωγή ήταν της ομάδας χορού Ασώματες Δυνάμεις, με την υποστήριξη των Πολιτιστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, στο πλαίσιο του προγράμματος Τερψιχόρη 2015 για την έρευνα και την ανάπτυξη του χορού.


Δείτε το σχετικό βίντεο.  


Γιάννης Μανταφούνης
 

Ο Γιάννης Μανταφούνης, με πληθωρική παρουσία στις σκηνές της Ευρώπης και της Ασίας, τόσο ως performer όσο και ως χορογράφος, συνοδευόμενος από την Έλενα Giannotti, σημαντική αυατοσχεδιάστρια και ερμηνεύτρια της Rosemary Butcher επί δέκα χρόνια, βρέθηκαν τον Απρίλιο στην Ελλάδα, για να παρουσιάσουν το έργο ApersonA. Το έργο έκανε πρεμιέρα στη Γενεύη τον Νοέμβριο του 2014. Ο προηγούμενος σταθμός ήταν στην Αμβέρσα στις 24 Απριλίου 2015. Στις 29 και 30 του ίδιου μήνα, η παραγωγή ανέβηκε στην Αθήνα, στο Κέντρο Χορού Ι. και Ρ. Ντάνκαν και, στις 3 Μαΐου, στο Δημοτικό Θέατρο της Πάτρας. 

Στο έργο ApersonA, δύο άτομα, δύο χορευτές, ένα ντουέτο ιδιαίτερης εκφραστικότητας που αποπνέει μια ευδαιμονική αίσθηση ελευθερίας, υφαίνει πολλαπλές σχέσεις, οικειοποιείται όλα όσα δεν επιτρέπονται και διασκεδάζει πέρα από το καλό γούστο. O Γιάννης Μανταφούνης δηλώνει για την παράσταση: 

«Το ApersonA είναι μια απόπειρα συνένωσης μιας βαθιάς επιθυμίας συγχώνευσης του συγκινησιακού μας εαυτού με τη δημιουργική διαδικασία ενός έργου. Στην προσπάθεια αυτήν, η κίνηση του σώματος λειτουργεί σαν οδηγός που δείχνει σε εμάς και στο σώμα μας τη συγκινησιακή πραγματικότητα που μας περικλείει. Καταστάσεις που δημιουργούν κίνηση, κινήσεις που βιώνονται σαν συναισθήματα και μαζί ο συνδυασμός τους γίνονται ζωντανοί χαρακτήρες σε ένα περιβάλλον που αναζητεί ένα σώμα που μπορεί να θεωρηθεί πως υπάρχει, έναν ρόλο που μπορεί να παιχτεί. Προχωρώντας με αυτόν τον τρόπο σε μια λεπτή ισορροπία μεταξύ θεατρικών, μουσικών, δραματικών διαστρωματώσεων, το ApersonA αναδύεται μέσα από ένα πολυεπίπεδο σύμπαν και γίνεται ένα έργο τέχνης που, ενόσω εκτίθεται, αναδεικνύει τη σημασία του να παραδίδεσαι σε μια κατά φαντασίαν στιγμή έντασης». 

Ο Γιάννης Μανταφούνης σπούδασε Χορό στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης και στο Conservatoire National Supérieur στο Παρίσι. Προτού εργαστεί ως ανεξάρτητος χορογράφος, ήταν μέλος του Μπαλέτου της Όπερας του Γκαίτεμποργκ, του Nederlands Dans Theater II και, από το 2005, της ομάδας του William Forsythe. Είναι συνιδρυτής της ομάδας Lemurius και της κολεκτίβας mamaza, δημιουργώντας έργα τα οποία έχουν παρουσιαστεί σε θέατρα και φεστιβάλ σε πολλές χώρες της  Ευρώπης και της Ασίας.

Ο υπότροφος ήταν φιλοξενούμενος καλλιτέχνης μαζί με το trio MAMAZA στο θέατρο deSingel της Αμβέρσας για την περίοδο 2011‒2012. Την επόμενη περίοδο, 2012‒2013, είχε την υποστήριξη του δικτύου RESO Swiss for Dance, του ευρωπαϊκού προγράμματος Modul Dance και του Kultur Stiftung des Bundes, ως φιλοξενούμενος καλλιτέχνης στο Kunstlerhaus της Φραγκφούρτης. Σήμερα συνεχίζει τον κύκλο συνεργασιών του με την Έλενα Giannotti στο έργο ApersonA, το οποίο δημιούργησαν το 2014, την performative εγκατάσταση One One One με την Aoife McAtamney, ένα νέο έργο σε συνεργασία με τον Laurent Chétouane το 2015, και ένα νέο έργο, A Real Case Of Nothing, με τους Bruce Myers, την Έλενα Giannotti και τη Roberta Mosca το 2016. Παράλληλα, διδάσκει Αυτοσχεδιασμό και Χορογραφία από τη σκοπιά μιας αρχαίας φόρμας πολεμικής τέχνης, του «Budo», και δημιουργεί έργα για σχολές ή ομάδες, όπως το Junior Ballet της Γενεύης, τη Σχολή Palucca της Δρέσδης, το Πανεπιστήμιο της Φραγκφούρτης, το CFC Γενεύης, το P.A.R.T.S. στις Βρυξέλλες, La Manufacture στη Λωζάννη κ.ά.