Εκδρομή στην Κάρυστο
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ
   

Η Κάρυστος στη νότια Εύβοια, τόπος με κρυφές ομορφιές, όχι ιδιαίτερα γνωστός παρότι δεν απέχει πολύ από την Αθήνα, επιλέχθηκε φέτος από το ΔΣ του Συνδέσμου για την ετήσια καλοκαιρινή εκδρομή του, συνδυάζοντας ταξίδι με πλοίο και λεωφορείο.

Το πρωί της 28ης Ιουνίου 2014, τα λεωφορεία ξεκίνησαν από το Σύνταγμα και από τον σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας, με πρώτο προορισμό το λιμάνι της Ραφήνας, όπου επιβιβαστήκαμε στο πλοίο της γραμμής. Οι ισχυροί βορειοανατολικοί άνεμοι, ο κυματισμός και ο ελαφρύς κλυδωνισμός του πλοίου έδιναν την εντύπωση ότι ταξιδεύουμε κάπου στο κεντρικό Αιγαίο παρά στον Νότιο Ευβοϊκό Κόλπο. Ήδη στα λεωφορεία είχαν οργανωθεί οι πρώτες παρέες υποτρόφων, οι οποίες στο πλοίο εμπλουτίστηκαν με επιπλέον άτομα. Άλλοι στο κατάστρωμα και άλλοι στους εσωτερικούς χώρους, οι υπότροφοι αντάλλαξαν τις πρώτες εντυπώσεις και μοιράστηκαν την αγάπη τους για τις μικρές αποδράσεις από την πόλη. 

Ύστερα από μία ώρα περίπου, αποβιβαστήκαμε στο Μαρμάρι, για να συνεχίσουμε από εκεί με τα λεωφορεία νοτιότερα. Ανεβαίνοντας σε λόφους, διασχίζοντας πεδιάδες με κτήματα, ελαιώνες και αμπελώνες, δεν αργήσαμε να φτάσουμε στην κωμόπολη της Καρύστου. Επισκεφτήκαμε το Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης, το οποίο στεγάζεται στο Ίδρυμα Γιοκαλά/Πνευματικό Κέντρο Καρύστου, και ξεναγηθήκαμε στους χώρους του, όπου φιλοξενούνται αρκετά ενδιαφέροντα εκθέματα. Η συνέχεια επιφύλασσε μια έκπληξη για τους υποτρόφους: μια επίσκεψη σε ένα οινοποιείο της περιοχής. Αφού ενημερωθήκαμε εκτενώς για τη μακρόχρονη ιστορία του χώρου και για τις διαδικασίες που ακολουθούνται σε όλα τα στάδια της οινοποίησης, από το σταφύλι μέχρι το κρασί, επισκεφθήκαμε τους αμπελώνες αλλά και τους χώρους των δεξαμενών ζύμωσης.

Μεσημέριασε για τα καλά. Η γοητευτική θάλασσα, με το ελαφρύ κυματάκι, μαγνητίζει τον νου και το βλέμμα όλων μας, οπότε δεν απομένει τίποτε καλύτερο από ένα θαλάσσιο μπάνιο στην αμμουδερή παραλία! Η συνέχεια, γνωστή σε τέτοιες περιπτώσεις. Ύστερα από ένα καλό μπάνιο ακολουθεί ένα ακόμη καλύτερο γεύμα σε κάποια από τις ταβέρνες της Καρύστου, με αρκετό κέφι και διάθεση για κουβέντα. 

Η επιστροφή, πάντα δύσκολη αλλά αναπόφευκτη. Επιβιβαζόμαστε στα λεωφορεία με αρχικό προορισμό το Μαρμάρι και, κατόπιν, στο πλοίο που θα μας φέρει πίσω στην Αττική. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της επιστροφής συγκεντρωθήκαμε όλοι οι υπότροφοι στο ανώτερο κατάστρωμα του πλοίου, ώστε να γνωριστούμε και να έρθουμε ουσιαστικά κοντά χάρις στην άμεση επικοινωνία. Η αλήθεια είναι ότι το ακτοπλοϊκό ταξίδι πάντα υπερέχει στη συσπείρωση, καθώς λειτουργεί εν είδει… «παγοθραυστικού» – σπάζοντας τον πάγο μεταξύ υποτρόφων που δεν έχουν ξανασυναντηθεί πρωτύτερα. 

Ας ελπίσουμε ότι στην επόμενη εκδρομή που θα γνωρίσουμε άλλον έναν όμορφο τόπο της πατρίδας μας θα συμμετάσχουν και όσοι για διάφορους λόγους δεν κατάφεραν να παρευρεθούν. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Βασίλη Γκίκα και στη Χαρά Σύρου για την καθοριστική συμβολή τους στην επιτυχία της εκδρομής.

Κάντε κλικ επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση

Κορυφή της σελίδας