Χορός
Αποστολία Παπαδαμάκη
 

The Death series#5:/Interment ήταν ο τίτλος της site-specific performance που παρουσίασε η χορογράφος και performance artist Αποστολία Παπαδαμάκη στις 26 Ιουνίου 2014, ημέρα των εγκαινίων της έκθεσης «1821 μέτρα», στον χώρο metamatic:taf στην Αθήνα.

Η performance αποτέλεσε ένα σχόλιο για τον τρόπο με τον οποίο γίνεται αντιληπτή η ελληνική πολιτιστική ταυτότητα από το 1821 έως και σήμερα, αναφερόμενη στην κακή μεταχείριση και διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομίας από τους σύγχρονους Έλληνες.

Το δρώμενο εντάσσεται στην ενότητα The Death series, ένα project σε εξέλιξη της Αποστολίας Παπαδαμάκη, στον πυρήνα του οποίου βρίσκεται η ιδέα ότι το σώμα μπορεί να μεταμορφωθεί σε σκηνικό χώρο. Η μεταμόρφωση αυτή έχει στόχο να επαναπροσδιορίσει το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λαμβάνουν χώρα όλες οι ανθρώπινες δράσεις. Οι προηγούμενες δράσεις πραγματοποιήθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο της Σαμοθράκης (2011, με τίτλο Victory), στο Εθνικό Θέατρο (Μάιος 2012, A place to be), στον Βωμό του Δία στη Δήλο (Σεπτέμβριος 2012, Uninhabited) και στη Μύκονο (Ιούλιος 2013, Ars Moriendi).

Αφορμή για την ομαδική εικαστική έκθεση «1821 μέτρα», υπό την επιμέλεια του Δημήτρη Πολυχρονιάδη και της Γιαλένας Κλειδαρά, αποτέλεσε μια καρτ ποστάλ της δεκαετίας του '70 που απεικονίζει δύο τσολιάδες επάνω στην Ακρόπολη, να ατενίζουν την τσιμεντούπολη και τον Λυκαβηττό.

Γιατί «1821»; Διότι χίλια οκτακόσια είκοσι ένα μέτρα είναι, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εταιρείας «Εθνικό Κτηματολόγιο & Χαρτογράφηση AE», η απόσταση σε νοητή ευθεία από τον Παρθενώνα μέχρι την κορυφή του Λυκαβηττού. Η ευθεία αυτή τέμνει την Πλάκα, την Πλατεία Συντάγματος και το Κολωνάκι, διατρέχοντας σχηματικά την ιστορία της πόλης. Σύμφωνα με τον επιμελητή, «αποτυπώνει συνοπτικά το ιστορικό και πολεοδομικό άλμα, από την κλασική αρχαιότητα στην τσιμεντοποίηση του 20ού αιώνα και τη φούσκα δανεισμού της μεταπολίτευσης. Ενδιάμεσοι σταθμοί, η Αθήνα-κωμόπολη του 19ου αιώνα, η εμβληματική Βουλή των Ελλήνων και τα ακριβά ρετιρέ με "θέα την Ακρόπολη" στους πρόποδες του Λυκαβηττού».

Και συνεχίζει ο επιμελητής: «Η ομαδική έκθεση "1821 μέτρα" επιχειρεί, μέσα από αναφορές σε στερεοτυπικά σύμβολα και κοινούς τόπους της σύγχρονης Αθήνας, να ανιχνεύσει τα τραύματα που αφήνει πίσω της η ιστορική ασυνέχεια. Σε αμοιβαίο διάλογο με την ιστορικότητα του κτηρίου, αξιοποιεί το "τοπικό χρώμα" που ενυπάρχει στα δωμάτια του metamatic:taf, ενός χώρου που βρίσκεται "καρφωμένος" στην καρδιά της τουριστικής Αθήνας, στο Μοναστηράκι, ανάμεσα σε souvenir shops και παλιατζίδικα που εμπορεύονται τη μνήμη (ή την αμνησία;) αυτής της πόλης. Μνήμη φτιασιδωμένη και επιλεκτική, στημένη ως πρόχειρο θεατρικό σκηνικό της εθνικής ταυτότητας του σύγχρονου Έλληνα, έτοιμη ανά πάσα στιγμή να καταναλωθεί ως τουριστικό προϊόν».  

Εκτιμώντας ότι οι ερμηνευτικές τέχνες έχουν τη δύναμη –ίσως περισσότερο από κάθε άλλη μορφή τέχνης– να μετασχηματίζουν την Ιστορία σε αφήγηση και εικόνα, σκηνοθέτες, σκηνογράφοι, ηθοποιοί, χορογράφοι και θεατρικοί συγγραφείς κλήθηκαν να διερευνήσουν τη μνήμη, τη λήθη, το λάθος, την αλήθεια και το ψέμα, επικεντρώνοντας την προσοχή τους στη σχέση αυτών των εννοιών με την πόλη και με την «τομή» των 1.821 μέτρων.

Στην έκθεση, η οποία θα διαρκέσει έως τον Σεπτέμβριο, συμμετέχουν, εκτός από την Αποστολία Παπαδαμάκη, ο Χρήστος Δήμας, η Λένα Κιτσοπούλου, η Ελένη Μανωλοπούλου, η Εύα Νάθενα, ο Άγγελος Παπαδημητρίου, ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης, ο Γιάννης Σκουρλέτης και ο Περικλής Χούρσογλου.