Μια ξενάγηση στο Θέατρο του Διονύσου
ΓΡΑΦΕΙ Η ΗΩ ΠΑΣΧΟΥ
   

Στις 30 Μαρτίου 2013 είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε το Θέατρο του Διονύσου, κατά τη διάρκεια μιας υπέροχης ξενάγησης για τα μέλη του Συνδέσμου, η οποία πραγματοποιήθηκε από τον Κωνσταντίνο Μπολέτη, αρχιτέκτονα-αναστηλωτή του Διονυσιακού Θεάτρου (και μέλος του ΔΙΑΖΩΜΑΤΟΣ), τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά.

Το θέατρο του Διονύσου Ελευθερέως, στη νότια κλιτύ της αθηναϊκής Ακροπόλεως, είναι ένα μνημείο με τεράστια αρχαιολογική σημασία. Σε αυτό διδάχθηκαν για πρώτη φορά τα αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας και κωμωδίας. Η πρώτη θεατρική εγκατάσταση στην περιοχή ανάγεται στον ύστερο 6ο αι. π.Χ. και σχετίζεται με την ίδρυση του ιερού του Διονύσου Ελευθερέως.

Σε αυτό εορτάζονταν κάθε χρόνο, κατά τον μήνα Ελαφηβολιώνα (τέλη Μαρτίου με αρχές Απριλίου), τα Μεγάλα ή εν άστει Διονύσια, η λαμπρότερη γιορτή προς τιμήν του θεού. Εκείνη την εποχή ανεγέρθηκε ο αρχαϊκός ναός του Διονύσου, ενώ λίγο βορειότερα από αυτόν, στην πλαγιά του λόφου και σε επίπεδο περίπου τριών μέτρων υψηλότερα, ισοπεδώθηκε ένας κυκλικός χώρος στον οποίο τελούνταν τα λατρευτικά δρώμενα προς τιμήν του θεού. Τις τελετές αυτές τις παρακολουθούσαν οι θεατές καθισμένοι στο πρανές του λόφου, στο οποίο λίγο καιρό αργότερα τοποθετήθηκαν ξύλινα καθίσματα. Ο κυκλικός αυτός χώρος, διαμορφωμένος από πατημένο χώμα, αποτέλεσε την πρώτη «ορχήστρα» (από το ρήμα «ορχούμαι» = χορεύω) του μετέπειτα θεάτρου. Από τον κύκλιο διθυραμβικό χορό των λατρευτών του Διονύσου γεννήθηκε η τραγωδία.

Το ανοιξιάτικο εκείνο πρωινό, η γνωριμία μας με το Θέατρο ξεκίνησε ήδη από την είσοδο, με τις αναλυτικές περιγραφές του Κωνσταντίνου Μπολέτη για τη σημασία της τοποθεσίας. Περιηγηθήκαμε σταδιακά μέχρι τη σκηνή χωρίς να σταματήσουμε να απολαμβάνουμε τη θέα προς το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, τη θάλασσα και τον αττικό ουρανό. Οι περιγραφές του Κωνσταντίνου Μπολέτη για τη σημασία του θεάτρου σε σχέση με την ιστορία της πόλης των Αθηνών κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ανέδειξαν μία άλλη πτυχή του μνημείου, λιγότερο γνωστή αλλά σημαντική για τις μεταμορφώσεις που επέφερε στην αρχική του δομή.

Παρελθόν και παρόν, ιστορικές προσεγγίσεις και, φυσικά, αναστηλωτικές λεπτομέρειες ήταν μερικές από τις λέξεις-κλειδιά της ξενάγησης. Πραγματικά ακούραστος ο ξεναγός μας, για περίπου δύο ώρες μάς προσκάλεσε μέχρι το σπήλαιο ώστε να μας αποκαλύψει τις πολλαπλές όψεις της Ιστορίας, όπου ο μύθος εμπλέκεται και με τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας.

Φωτογραφίες: Τάσος Μπουλμέτης

Κάντε κλικ επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση

Κορυφή της σελίδας