Ο Χάρης Δημαράς ερμηνεύει στο πιάνο Μητρόπουλο και Σισιλιάνο
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΛΛΟΥΧΟΣ

Charis Dimaras, Piano Music by Dimitri Mitropoulos and Yorgo Sicilianos (Irida Classical, 2010)

Ο πιανίστας και μαέστρος Χάρης Δημαράς έχει κάνει (με υποτροφία και του Ιδρύματος Ωνάση) πολύ γερές σπουδές σε περίφημα μουσικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως στον τομέα πιανιστικής δεξιοτεχνίας και εκτέλεσης του Βασιλικού Κολεγίου Μουσικής του Λονδίνου, καθώς και των Juilliard School και Manhattan School of Music της Νέας Υόρκης. Μέχρι σήμερα, έχει στο ενεργητικό του πλήθος προσωπικών ρεσιτάλ, πολυάριθμες συμμετοχές σε συναυλίες μουσικής δωματίου και τακτικές εμφανίσεις ως σολίστ με ορχήστρες ανά τον κόσμο.

Σχετικά πρόσφατα κυκλοφόρησε από την ελληνική εταιρεία Irida Classical ένα CD του Χάρη Δημαρά με παλαιότερες ηχογραφήσεις δύο έργων Ελλήνων συνθετών. Πρόκειται για την Ελληνική Σονάτα του Δημήτρη Μητρόπουλου και τις Οκτώ Παιδικές Μινιατούρες, έργο 23 του Γιώργου Σισιλιάνου. Η παραγωγή αυτή πραγματοποιήθηκε με την τεχνική και οικονομική υποστήριξη του Ελληνικού Πανεπιστημιακού Συλλόγου της Νότιας Καλιφόρνιας και της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, καθώς και με την ευγενή συμβολή της Γενναδείου Βιβλιοθήκης, στην οποία βρίσκεται το Αρχείο του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Η Ελληνική Σονάτα για πιάνο είναι έργο της νεότητας του Δημήτρη Μητρόπουλου (1896-1960). Γράφτηκε το 1920, όταν ο συνθέτης ήταν είκοσι τεσσάρων ετών, και χαρακτηρίζεται από σαφώς συμφωνικό ύφος. Πρόκειται για έργο εξαιρετικά απαιτητικό, ερμηνευτικά και δεξιοτεχνικά, με διάρκεια που ξεπερνά τα 40 λεπτά. Συνέχεια της grandioso ρομαντικής σονάτας του Liszt, αλλά με επιρροές και από ελληνικά παραδοσιακά ακούσματα, παρουσιάζει μια πολυεπίπεδη ανάγνωση ακριβώς λόγω της ορχηστρικής λογικής και γραφής εδώ του συνθέτη (και διάσημου μαέστρου) Δημήτρη Μητρόπουλου: στοιχεία που λειτούργησαν και λειτουργούν προφανώς αποτρεπτικά στις όποιες προσπάθειες παρουσίασης του έργου συναυλιακά ή δισκογραφικά. Δεν έχουν αποτολμηθεί πολλές καταγραφές, αλλά σίγουρα η παρούσα κατάθεση του Χάρη Δημαρά αποτελεί εξαιρετική προσθήκη στις παλαιότερες ηχογραφήσεις της Ελληνικής Σονάτας από τον Geoffrey Douglas Madge και την Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου.

Ήχος γεμάτος αλλά πάντα καλόγουστος, ορμή και πάθος σύμφωνα με τις οδηγίες του συνθέτη, αλλά και περισυλλογή όπου δει, αποτελεσματική απόδοση του ελληνικού στοιχείου και, κυρίως, συνεπής ανάδειξη της ορχηστρικής σκέψης του Μητρόπουλου στο πιανιστικό του αυτό έργο. Η στέρεη τεχνική και οι ξεκάθαρες γραμμές του μουσικού υλικού συμπληρώνουν τις απαιτήσεις μιας υψηλού επιπέδου ερμηνείας, την οποία επιτυγχάνει εδώ ο Χάρης Δημαράς.

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να παραθέσουμε ένα απόσπασμα από ένα σημείωμα της (επίσης υποτρόφου του Ιδρύματος) Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου με αφορμή τη δική της προσέγγιση στο έργο αυτό, το 1996: «Είναι ένα ακραίο εκφραστικά έργο και συχνά κάθε ακραίο εκφραστικά έργο στην εποχή του δημιουργεί μεγάλες αντιρρήσεις και αντιδράσεις, ενώ ο δημιουργός είναι ο ίδιος αυτός που είναι απόλυτα υπεύθυνος και κουβαλάει ολόκληρη την ευθύνη του έργου, υποψιασμένος, ενήμερος και υπεύθυνος εργάτης της μουσικής, όπως ήταν ο Δημήτρης Μητρόπουλος. Ένας βαθιά σεμνός, λιτός άνθρωπος και μουσικός, που μας έχει, μέσα από αυτή τη σονάτα, αφήσει σπαρακτικές κραυγές και οδυνηρές περιστασιακές αναζητήσεις. Εγώ θα τις ονόμαζα κάτι σαν σπασμωδικές μουσικές χειρονομίες, για την ακρίβεια. Γιατί, πέρα και πίσω από όλα αυτά, διακρίνεται το ανάστημα ενός Μουσικού (κι αυτό το εννοώ με Μ κεφαλαίο), όπου η δύναμη της έκφρασης περνά από τα διυλιστήρια ενός τεράστιου οικοδομήματος γνώσεων και μιας πολύ βαθιάς μουσικής ευφυΐας».

Το δεύτερο και μικρότερο (διάρκειας μικρότερης των 12 λεπτών) έργο του CD είναι οι Οκτώ Παιδικές Μινιατούρες για πιάνο, του Γιώργου Σισιλιάνου (1920-2005), γραμμένες το 1963 για τον τρίχρονο –τότε– γιο του συνθέτη (στον οποίο και είναι αφιερωμένες). «Πρελούδιο» – «Εμβατήριο» – «Σφυρίχτρες» – «Παράφωνο τραγούδι» – «Κούνια-Mπέλλα: καβάλα στο ξύλινο αλογάκι» – «Ο λύκος και η κοκκινοσκουφίτσα» – «Ο κύριος Τίνκυ» – «Νανούρισμα»: οκτώ μικρά κομμάτια πρελουδιακού χαρακτήρα, παιδικά αλλά καθόλου απλοϊκά, με πολύ ενδιαφέρουσες πιανιστικές στιγμές και ελκυστική μουσική γλώσσα, τα οποία αρχικά προορίζονταν μόνο για ιδιωτική ακρόαση. Αργότερα όμως, με πρωτοβουλία της Πόπης Ευστρατιάδη, σολίστ πιάνου και στενής φίλης του συνθέτη, άρχισαν να παίζονται και δημόσια. Έκτοτε παραμένουν ένα από τα πιο δημοφιλή και συχνά εκτελούμενα έργα του σημαντικού Έλληνα μουσουργού. Εδώ παρουσιάζονται με απλό και ειλικρινή τρόπο από τον Χάρη Δημαρά, ο οποίος καταφέρνει, στα λίγα δευτερόλεπτα της κάθε μινιατούρας, να εικονογραφεί τις νότες του Σισιλιάνου μέσα από τα μάτια μιας παιδικής ψυχής. Well done. Recommended.  

                                             

Κάντε κλικ επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση

Κορυφή της σελίδας