Βιβλιοπαρουσίαση
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΑΩ - ΤΕΥΧΟΣ 54 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011 ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΕΥΧΟΣ 54 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
περιεχόμενα τεύχους επικοινωνήστε μαζί μας !
Το άγαλµα της ∆ικαιοσύνης στην κορυφή του κτηρίου τoυ ∆ικαστηρίου Old Bailey στο Λονδίνο

Της Μπετίνας Ντάβου,
Καθηγήτριας Ψυχολογίας Τµήµατος Επικοινωνίας και ΜΜΕ Πανεπιστηµίου Αθηνών

Οδηγός αντιµετώπισης
της δυσλεξίας

Claire Jamieson και Ellen Morgan, Η Αντιµετώπιση της ∆υσλεξίας: Από τη ∆ευτεροβάθµια στην Τριτοβάθµια Εκπαίδευση, µτφρ. και επιστ. επιµ. Αικατερίνη Αντωνοπούλου και Αγλαΐα Σταµπολτζή, Αθήνα: εκδ. Ταξιδευτής, 2011, 142 σελ. ISBN: 9789606748899

Ως δυσκολία στον γραπτό λόγο µε συγκεκριµένες ενδείξεις, η δυσλεξία έχει εντοπιστεί εδώ και πάνω από εκατό χρόνια. Ωστόσο, µέχρι και σήµερα, υπάρχει διεθνώς µεγάλη ποικιλοµορφία στους ορισµούς που της αποδίδονται, στην αιτιολογία της, καθώς και στα εργαλεία και τις µεθόδους που χρησιµοποιούνται για την αντιµετώπισή της. Πρόκειται για ένα σύνολο συµπτωµάτων σχετικών µε την ανάγνωση και την γραφή, το οποίο περνούσε απαρατήρητο στην χώρα µας έως και τα µέσα της δεκαετίας του 1970. Εκείνη την εποχή, οι µαθητές που αντιµετώπιζαν προβλήµατα αυτού του είδους θεωρούνταν µαθησιακά ανώριµοι ή ακόµη και οκνηροί, όταν, αποθαρρυµένοι από την ίδια τους την αποτυχία, εγκατέλειπαν κάθε προσπάθεια να συµµετάσχουν στο µάθηµα. Με την πάροδο των χρόνων, από φαινόµενο «άγνωστο» η δυσλεξία µετατράπηκε σε φαινόµενο «υπερ-διαγνωσµένο». Ως αποδεκτή µαθησιακή δυσκολία, απαλλαγµένη από τον κοινωνικό στιγµατισµό, η δυσλεξία έγινε µια βολική ταµπέλα η οποία καρφιτσώνεται εύκολα σε κάθε µικρό ή µεγάλο µαθητή που δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα µε τις σχολικές απαιτήσεις, και όχι µόνον τις µαθησιακές. Ωστόσο, όση ανακούφιση και αν νιώθει ο δάσκαλος ή ο γονιός βρίσκοντας ένα όνοµα για να εξηγήσει την εικόνα που παρουσιάζει ένα παιδί, µια λανθασµένη διάγνωση µπορεί να αποβεί ακόµη πιο επικίνδυνη και από την απουσία διάγνωσης… Για αυτούς τους λόγους, ένα σύγχρονο βιβλίο για την δυσλεξία στην ελληνική γλώσσα είναι εξαιρετικά σηµαντικό.

Το µεγάλο πλεονέκτηµα του εξεταζόµενου βιβλίου είναι ότι οι συγγραφείς γνωρίζουν πλήρως, αλλά αφήνουν κατά µέρος, τα διάφορα θεωρητικά ζητήµατα περί δυσλεξίας που παραµένουν εκκρεµή διεθνώς· βασιζόµενες σε έγκυρα ερευνητικά δεδοµένα τα οποία καµία προσέγγιση δεν θα αµφισβητούσε, δίνουν στον αναγνώστη µια συνεκτική εικόνα των συµπτωµάτων και των επακόλουθων της δυσλεξίας και προτείνουν µεθόδους και εργαλεία για την αντιµετώπισή της. Μία ακόµη σηµαντική συµβολή του βιβλίου είναι ότι µετατοπίζει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος από την εκδήλωση της δυσλεξίας στην πρώτη σχολική ηλικία, για την οποία πάρα πολλά έχουν πλέον γραφτεί, στην εκδήλωσή της στην νεαρή ενήλικη ζωή, αναφορικά µε την οποία το φαινόµενο έχει ελάχιστα συζητηθεί.

Το βιβλίο ξεκινά µε την αποσαφήνιση της δυσλεξίας, την διαφοροποίησή της από άλλες µαθησιακές δυσκολίες, καθώς και την αναλυτική παρουσίαση των διαγνωστικών κριτηρίων. Προχωρά παρουσιάζοντας θεσµικά και νοµοθετικά ζητήµατα σχετικά µε την δυσλεξία, προτείνοντας τρόπους αντιµετώπισής της στην φοιτητική ζωή, παρέχοντας οδηγίες για το ακαδηµαϊκό προσωπικό, πρακτικές συµβουλές για τους ίδιους τους φοιτητές, καθώς και προτάσεις που µπορούν να αξιοποιηθούν στην κοινωνική πολιτική. Τα παραρτήµατα περιλαµβάνουν χρήσιµο υλικό για την ανίχνευση της δυσλεξίας και την παροχή βοήθειας στους φοιτητές. Είναι επίσης εµπλουτισµένα από τις επιστηµονικές επιµελήτριες µε πληροφορίες για ειδικές υπηρεσίες που λειτουργούν στην Ελλάδα και για την σχετική ελληνική νοµοθεσία. Οι επιµελήτριες και µεταφράστριες της ελληνικής έκδοσης  –από τις οποίες η Αγλαΐα Σταµπολτζή είναι υπότροφος του Ιδρύµατος Ωνάση µε σπουδές στον κλάδο της Παιδαγωγικής Ψυχολογίας– έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά, προσαρµόζοντας, όπου χρειάζεται, τα παραδείγµατα και τις εφαρµογές στην ελληνική γλώσσα και πραγµατικότητα. Πρόκειται για ένα πάρα πολύ χρήσιµο πρακτικό βοήθηµα για γονείς, φοιτητές και εκπαιδευτικούς, το οποίο στηρίζεται σε σύγχρονα και έγκυρα στοιχεία.

44-46