Ειδήσεις του Συνδέσμου
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΑΩ - ΤΕΥΧΟΣ 52 - ΙΟΥΝΙΟΣ 2011 ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΕΥΧΟΣ 52 ΙΟΥΝΙΟΣ 2011
περιεχόμενα τεύχους επικοινωνήστε μαζί μας !
Βράβευση του Παύλου Ιωαννίδη
από τον διεθνή οργανισµό Seatrade

Συνέντευξη στην Λήδα Μπουζάλη

Ο επίτιµος αντιπρόεδρος του Ιδρύµατος Ωνάση, Παύλος Ιωαννίδης, τιµήθηκε µε το Βραβείο Lifetime Achievement του διεθνούς οργανισµού Seatrade. Το σηµαντικό αυτό βραβείο επέδωσε η πριγκίπισσα Άννα κατά την διάρκεια επίσηµου δείπνου στις 4 Απριλίου 2011, στο µεγαλοπρεπές Guildhall του Λονδίνου, παρουσία των τέως βασιλέων της Ελλάδας, Κωνσταντίνου και Άννα-Μαρίας, του υπουργού Μεταφορών της Μεγάλης Βρετανίας, του γενικού γραµµατέα του ∆ιεθνούς Οργανισµού Ναυτιλίας (ΙΜΟ) και προέδρου της Επιτροπής των Βραβείων Seatrade, Ευθύµιου Μητρόπουλου, καθώς και άλλων 350 προσωπικοτήτων της παγκόσµιας ναυτιλίας.

Επάνω: Η πριγκίπισσα Άννα επιδίδει το Βραβείο Seatrade Lifetime Achievement στον Παύλο Ιωαννίδη
Κάτω: Από αριστερά, ο Tor Svensen, πρόεδρος του Νορβηγικού Νηογνώµονα DNV, ο Παύλος Ιωαννίδης, η πριγκίπισσα Άννα και ο γενικός γραµµατέας του ΙΜΟ, Ευθύµιος Μητρόπουλος.

Τα ∆ιεθνή Βραβεία του οργανισµού Seatrade θεσπίστηκαν το 1989 και αποτελούν έναν από τους πλέον αναγνωρισµένους θεσµούς βραβείων για την ναυτιλία παγκοσµίως, επιβραβεύοντας επιτεύγµατα και καινοτόµες ιδέες στον χώρο της ναυτιλίας.

Σύµφωνα µε το σκεπτικό της βράβευσης, ο Παύλος Ιωαννίδης τιµήθηκε για την συνολική συνεισφορά του στην ναυτιλία και ιδιαίτερα για την πρωτοβουλία του να εισαγάγει στην ναυτική εκπαίδευση την φιλοσοφία, τον τρόπο εργασίας και τις αυστηρές διαδικασίες που διέπουν τις αεροπορικές µεταφορές, προκειµένου να αντιµετωπιστεί η αδυναµία του λεγόµενου «ανθρώπινου παράγοντα». Οι εν λόγω διαδικασίες έγιναν, στην συνέχεια, διεθνώς αποδεκτοί κανόνες ασφαλείας. Ο Παύλος Ιωαννίδης τιµήθηκε επίσης για το έργο του στο Ίδρυµα Ωνάση, ως ισόβιο µέλος του ∆ιοικητικού Συµβουλίου του.

«Λαµβάνοντας αυτό το πολύ σηµαντικό βραβείο», δήλωσε ο επίτιµος αντιπρόεδρος του Ιδρύµατος, «θα ήθελα να τονίσω ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι υψίστης σηµασίας και ότι η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να συνειδητοποιήσει την σοβαρότητα της κατάστασης προτού φθάσουµε στο σηµείο απ’ όπου δεν θα υπάρχει επιστροφή. Πρέπει να ενεργήσουµε άµεσα και πλέον αποφασιστικά – το οφείλουµε στα εγγόνια µας, στην κοινωνία και στις γενιές που ακολουθούν».

Στις αρχές του 1943, ο Παύλος Ιωαννίδης, σε ηλικία 18 ετών, έλαβε ενεργό µέρος στην Αντίσταση: αρχικά, µε την οµάδα του Νικηφόρου του ΕΛΑΣ και, στην συνέχεια, µε την FORCE 133, µια συµµαχική µονάδα που δρούσε στα βουνά της κατεχόµενης Ελλάδας. Τον Ιούνιο του 1944, κατόπιν εντολής του συµµαχικού αρχηγείου της Μέσης Ανατολής, διέφυγε από την Ελλάδα µαζί µε δύο Άγγλους αξιωµατικούς και, µέσω Τουρκίας, έφτασε στο Κάιρο. Τιµήθηκε για την ανδρεία του κατά την διάρκεια του πολέµου από τον βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιο ΣΤ΄ µε το King’s Medal for Courage (KMC) της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, καθώς και µε δίπλωµα τιµής από τον Άγγλο στρατάρχη, λόρδο Alexander. Τις διακρίσεις αυτές όµως τις επέστρεψε, σε ένδειξη διαµαρτυρίας, στον Άγγλο πρέσβη στην Αθήνα, Charles Peake, στις 10 Μαΐου 1956, ηµέρα απαγχονισµού των Κύπριων αγωνιστών της ΕΟΚΑ Καραολή και ∆ηµητρίου, ως στερούµενες οιασδήποτε αξίας δεδοµένου ότι και αυτοί πολέµησαν για την απελευθέρωση της πατρίδας τους όπως και εκείνος.

Ο Παύλος Ιωαννίδης εκπαιδεύτηκε ως πιλότος καταδιωκτικών στο εκπαιδευτικό κέντρο της RAF στην Νότια Ροδεσία. Υπηρέτησε στην Ελληνική Βασιλική Αεροπορία (ΕΒΑ) µέχρι το 1947, προσελήφθη στην Ελληνική Αεροπορική Εταιρεία ΤΑΕ και συνέχισε στην Ολυµπιακή Αεροπορία (ΟΑ), όταν ο Αριστοτέλης Ωνάσης ανέλαβε την εκµετάλλευση των ελληνικών αεροπορικών συγκοινωνιών το 1957. ∆ιετέλεσε, διαδοχικά, εκπαιδευτής, αρχιεκπαιδευτής, αρχιχειριστής, διευθυντής πτητικής εκµετάλλευσης και, τελικά, γενικός διευθυντής έως τον ∆εκέµβριο του 1974, οπότε ο Ωνάσης κατήγγειλε την σύµβαση και παρέδωσε την ΟΑ στο ελληνικό δηµόσιο. Συνέχισε να πετάει ως κυβερνήτης Boeing 747 µε την Ολυµπιακή Αεροπορία µέχρι τον Φεβρουάριο του 1984, οπότε συνταξιοδοτήθηκε, έχοντας περίπου 24.000 ώρες ως κυβερνήτης και εκπαιδευτής.

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης, µε την διαθήκη του, τον όρισε ισόβιο µέλος του ∆ιοικητικού Συµβουλίου του Ιδρύµατος Ωνάση. Ο Παύλος Ιωαννίδης ασχολήθηκε και µε τις εµπορικές δραστηριότητες του Ιδρύµατος Ωνάση, διετέλεσε γενικός διευθυντής της ναυτιλιακής εταιρείας Springfield Shipping Co. Panama SA και εκτελεστικός διευθυντής του ναυτιλιακού και εµπορικού τοµέα του Οµίλου Ωνάση.

«Από τα µέσα της δεκαετίας του ’50 ήταν απολύτως γνωστό στην Αεροπορία ότι η κύρια αιτία που οδηγεί σε ένα ατύχηµα είναι η αδυναµία του “ανθρώπινου παράγοντα”», εξηγεί στο ΑΩ ο Παύλος Ιωαννίδης. «Αυτή η σοβαρή “ανθρώπινη αδυναµία” δεν είναι δυνατόν να εξουδετερωθεί τελείως, αλλά οπωσδήποτε µπορεί να µειωθεί στο ελάχιστο δυνατόν µε µέσα όπως η επαναληπτική εκπαίδευση, η τυποποίηση της εργασίας, η σχολαστική τήρηση των διαδικασιών στις διάφορες φάσεις της εργασίας, η πειθαρχία και ο συντονισµός στην οµαδική προσπάθεια».

Έχοντας βαθιά γνώση της αεροπορικής φιλοσοφίας και µακροχρόνια πείρα στην εκπαίδευση, ο Παύλος Ιωαννίδης αποφάσισε να εφαρµόσει τις αρχές αυτές στα πλοία του Οµίλου Ωνάση. Η προσπάθεια αρχικά δεν ήταν εύκολη, γιατί, όπως επισηµαίνει ο ίδιος, απαιτούσε αλλαγή σε παγιωµένες νοοτροπίες χρόνων, ενώ και το κόστος ήταν υψηλό. Όµως η συνεργασία όλων ήταν απαραίτητη. Με υποµονή και επιµονή κατόρθωσε τελικά να πείσει για την αναγκαιότητα εφαρµογής του νέου τρόπου εργασίας. Όπως σηµειώνει στο βιβλίο του Κι αν δεν είσαι θα γίνεις (εκδ. Α.Α. Λιβάνη, 2007): «Όλοι µαζί αρχίσαµε εντατική δουλειά για να πετύχουµε κάτι πρωτοποριακό: ούτε λίγο ούτε πολύ, να εφαρµόσουµε στην ναυτιλία την φιλοσοφία και τον τρόπο εργασίας της αεροπορίας – αυτό που ονόµασαν µετά από πολλά χρόνια διεθνώς στην ναυτιλία “Airline Concept”».

Από το 1979 ξεκίνησε την διοργάνωση τετραήµερων εκπαιδευτικών σεµιναρίων –η διάρκεια των οποίων αυξήθηκε σε δέκα ηµέρες το 1982–, για τους αξιωµατικούς γέφυρας και µηχανής επί διαφόρων θεµάτων, µε έµφαση στην ασφάλεια. Για τον σκοπό αυτόν, δηµιουργήθηκε στα γραφεία της εταιρείας στον Πειραιά µια αίθουσα εκπαίδευσης, η οποία εξοπλίστηκε µε τα πιο σύγχρονα µέσα, ενώ σταδιακά η εκπαίδευση των πληρωµάτων επεκτάθηκε και επάνω στα πλοία. Παράλληλα, εκδόθηκε καινούργιο εγχειρίδιο λειτουργίας πλοίων, το οποίο κάλυπτε λεπτοµερώς την φιλοσοφία και την νοοτροπία του «Airline Concept».

«Ως στόχο είχαµε», σχολιάζει ο Παύλος Ιωαννίδης, «ένα σύγχρονο εγχειρίδιο πλοίου, το οποίο να περιέχει αναλυτικά και συγκεκριµένα όλα τα καθήκοντα και όλες τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούν οι αξιωµατικοί και το πλήρωµα στις διάφορες φάσεις της εργασίας τους. Στην συγγραφή του θα λαµβάνονταν υπόψη και οι τελευταίες απαιτήσεις των διεθνών οργανισµών».

Τον Απρίλιο του 1979, επισκέφθηκε το Κολέγιο Ναυτικών Σπουδών στο Σαουθάµπτον της Αγγλίας, το υψηλού επιπέδου κέντρο εκπαίδευσης δόκιµων αξιωµατικών Εµπορικού Ναυτικού, όπου λειτουργούσε και ναυτικός «simulator», προκειµένου να ενηµερωθεί για το εκπαιδευτικό τους πρόγραµµα. Έξι µήνες αργότερα ξεκίνησε η εκπαίδευση σε «εξοµοιωτή γέφυρας» των πλοιάρχων και υποπλοιάρχων του Οµίλου Ωνάση. Αργότερα, η εκπαίδευση σε «simulator» άρχισε να γίνεται στον Πειραιά ανά τακτά χρονικά διαστήµατα και συνεχίζεται µέχρι σήµερα.

\Πολλά συµπληρωµατικά µέτρα εφαρµόστηκαν επιπλέον, µε στόχο πάντοτε την περαιτέρω βελτίωση της ασφάλειας του πλοίου: καθιέρωση του ∆ελτίου Συµβάντων, συµφωνία µε αγγλική εταιρεία για την αυτόµατη αποστολή και έγκαιρη λήψη, µεταξύ άλλων, όλων των χαρτών, αναγγελιών προς ναυτιλλοµένους, βιβλίων και ναυτιλιακών εκδόσεων µε όλες τις τυχόν αλλαγές και συµπληρώσεις τους.

«Το εγχείρηµα δεν ήταν εύκολο», δηλώνει ο Παύλος Ιωαννίδης, «όµως έπρεπε να γίνει. Η προετοιµασία και προσαρµογή διήρκεσε περισσότερο από τέσσερα χρόνια και, από τον Οκτώβριο του 1982, εφαρµόστηκε πλήρως το “Airline Concept” στον στόλο υγρού και ξηρού φορτίου του Οµίλου Ωνάση. Το γεγονός αυτό υπήρξε ένα παγκόσµιο πρωτοποριακό βήµα του Οµίλου, που αποσκοπούσε στην περαιτέρω βελτίωση της ασφαλούς λειτουργίας του πλοίου, καθώς και στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος».

Οι επιπτώσεις της αδυναµίας του «ανθρώπινου παράγοντα» στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας άρχισαν να µελετώνται από τον ΙΜΟ και άλλες οργανώσεις στις αρχές της δεκαετίας του ’90. ∆εκαπέντε χρόνια µετά την πρωτοβουλία του Οµίλου Ωνάση, ο ΙΜΟ έθεσε σε εφαρµογή το 1998 τον Κώδικα ∆ιαχείρισης ∆ιεθνούς Ναυτιλίας, καθώς και την αναθεώρηση της διεθνούς συµφωνίας που διέπει τα πρότυπα της εκπαίδευσης, της πιστοποίησης και της επαγρύπνησης των ναυτικών (STCW) το 1995. Τα µέτρα αυτά συνέβαλαν αποτελεσµατικά στην βελτίωση της ασφάλειας του πλοίου και της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

14-17