Ειδήσεις του Συνδέσμου
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΑΩ - ΤΕΥΧΟΣ 48 - ΙΟΥΝΙΟΣ 2010 ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΕΥΧΟΣ 48 ΙΟΥΝΙΟΣ 2010
περιεχόμενα τεύχους επικοινωνήστε μαζί μας !
Μπαρόκ Μουσικό Ανθολόγιο

Του Τάσου Αποστόλου, µονωδού, ηθοποιού

Στο αµφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη της οδού Πειραιώς φιλοξενήθηκε η πασχαλινή εκδήλωση του Συνδέσµου Υποτρόφων στις 28 Μαρτίου. Η βραδιά περιλάµβανε φωνητική και οργανική µουσική του 17ου και του 18ου αιώνα: µουσικά µέρη που είχαν άµεση ή έµµεση σχέση, ως προς το περιεχόµενο, την µορφή ή απλώς την ατµόσφαιρα, µε το Θείο ∆ράµα και την Ανάσταση.

Το πρόγραµµα, υπό τον τίτλο «Fiori Musicali», ξεκίνησε µε άριες και ντουέτα του Johann Sebastian Bach, µέρη που αναφέρονται στην εσωτερική πορεία του ανθρώπου, από την συνειδητοποίηση του αναπόδραστου του θανάτου στην αισιοδοξία και την πίστη για αιώνια ζωή. Στην συνέχεια, ακούσαµε µία σονάτα για σόλο βιολί και µπάσο κοντίνουο του ίδιου συνθέτη. Η εκτέλεση έγινε µε όργανα εποχής: µπαρόκ βιολί και τσέµπαλο. Το µπάσο κοντίνουο έπαιζε κυρίαρχο ρόλο κατά την συγκεκριµένη εποχή. Υποστήριζε τον αρµονικό σκελετό του κοµµατιού ενώ ταυτόχρονα καθοδηγούσε/συντόνιζε το µουσικό σύνολο. Πάνω στην γραµµή του, το τσέµπαλο, στην συγκεκριµένη περίπτωση, ή άλλο πολυφωνικό όργανο ―εκκλησιαστικό ή και λαούτο σε ορισµένες συνθέσεις― δηµιουργούσε µε βάση τις συγχορδίες του αρµονικού σκελετού, ενώ συχνά συνοδευόταν από ένα µελωδικό όργανο για την φωνή του µπάσου (φαγκότο, τσέλο κ.ά.).

Ακολούθησαν συνθέσεις των Γάλλων µπαρόκ συνθετών François Couperin και Marc-Antoine Charpentier, περίπου τις ίδιας χρονικής περιόδου: τρία κοµµάτια για σόλο τσέµπαλο του Couperin και ένα ντουέτο του Charpentier, τα οποία έδωσαν µηνύµατα ελπίδας και αισιοδοξίας.
Έπειτα από τις αναφορές στο γερµανικό και το γαλλικό στυλ, η συναυλία έκλεισε µε έργα του ιταλικού µπαρόκ. Καταρχάς, µία σονάτα του Antonio Vivaldi, για µπαρόκ βιολοντσέλο, τσέµπαλο και θεόρβη. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έγχορδα της µπαρόκ εποχής, η θεόρβη θυµίζει µορφολογικά το λαούτο. Πρωτοκατασκευάστηκε στα τέλη του 16ου αιώνα στην Ιταλία, αλλά χρησιµοποιήθηκε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στην συναυλία, προσέφερε έναν ιδιαίτερο ήχο, αναδεικνύοντας το ύφος και την ρυθµική λίγο πριν από το τέλος. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε µε δύο άριες και ένα ντουέτο από την Gloria του ίδιου συνθέτη.

Από αυτή την σύντοµη αναφορά, εύκολα αντιλαµβάνεται κανείς πόσο ιδιαίτερη ήταν η φροντίδα της συγκρότησης του προγράµµατος. Ειδικά η χρήση οργάνων εποχής, η ιστορική µελέτη και η κατάρτιση που προαπαιτούνται σε ζητήµατα ερµηνείας συνέβαλαν στις άριστες εντυπώσεις που άφησαν οι καλλιτέχνες. Οι διαφορετικές αρχές που διέπουν τα µέσα έκφρασης, αλλά και γενικότερα την ερµηνεία των κοµµατιών της µπαρόκ εποχής (για παράδειγµα, την χρήση του βιµπράτο, των διαφορετικών αρθρώσεων και των δυναµικών), ήταν εµφανείς καθ’ όλη την διάρκεια του προγράµµατος. Επίσης, η εξειδίκευση των µουσικών σε ένα πεδίο σχετικά νέο στην χώρα µας (µπαρόκ συνθέσεις µε όργανα εποχής) συνέβαλε καίρια στις θετικότατες εντυπώσεις, σε συνδυασµό, ασφαλώς, µε την εξαιρετική και συνεπή εκτέλεση όλων των κοµµατιών.

Η υψίφωνος Νατάσσα Αγγελοπούλου (µε σπουδές Τραγουδιού, ∆ιεύθυνσης Χορωδίας, ∆ιεύθυνσης Ορχήστρας, Βιολοντσέλου, Ακορντεόν και Πιάνου), η µεσόφωνος  Έφη Μηνακούλη (µε σπουδές στο Τραγούδι, την Κλασική Κιθάρα, την Γαλλική Φιλολογία, καθώς και εξειδικευµένες σπουδές στην Παλαιά Μουσική), η Φανή Βοβώνη στο µπαρόκ βιολί (µε σπουδές στο Βιολί και το Μπαρόκ Βιολί), ο Ιάσων Ιωάννου στο µπαρόκ τσέλο (µε σπουδές στα Ανώτερα Θεωρητικά, το Βιολοντσέλο και το Μπαρόκ Τσέλο) και η Κατερίνα Κτώνα στο τσέµπαλο (µε σπουδές Πιάνου και εξειδίκευση στο Τσέµπαλο και το Κλάβικορντ) απέδωσαν επιδέξια το απαιτητικό πρόγραµµα.

10-11