Ειδήσεις του Συνδέσμου
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΑΩ - ΤΕΥΧΟΣ 47 - ΜΑΡΤΙΟΣ 2010 ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΕΥΧΟΣ 47 ΜΑΡΤΙΟΣ 2010
περιεχόμενα τεύχους επικοινωνήστε μαζί μας !
Ένας μουσικός
γύρος του κόσμου
σε περίπου 60 λεπτά

Της Άννας Παγκάλου, λυρικής τραγουδίστριας

Χρειαζόµαστε άραγε διαβατήρια, αποσκευές και µέσα µεταφοράς για να ταξιδέψουµε; Όχι, µας διαβεβαίωσαν οι υπότροφοι Μυρσίνη Μαργαρίτη και Έλενα Λαζαρέτου στις 21 ∆εκεµβρίου 2010 και, πιάνοντάς µας από το χέρι, µας απογείωσαν. Στην κατάµεστη Αίθουσα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης, ο Πρόεδρος του Ιδρύµατος, το ∆ιοικητικό Συµβούλιο, οι εργαζόµενοι, τα µέλη και οι φίλοι του Συνδέσµου Υποτρόφων γυρίσαµε ολόκληρο τον κόσµο µε µόνο όχηµα την µουσική.

Προσευχηθήκαµε στον Θεό στην Ιταλία («Domine Deus» του Vivaldi) και στην Παρθένο Μαρία στην Γερµανία και την Γαλλία («Ave Maria» των Bach και Gounod). ∆οξάσαµε τον Κύριο στην Αυστρία («Alleluia» του Mozart). Αφήσαµε την φαντασία µας να αυτοσχεδιάσει στην Πολωνία («Fantaisie-Impromptu» του Chopin). Ακούσαµε µια µεταµεληµένη Σλοβένα βοσκοπούλα να θρηνεί για την χαµένη ηρεµία της καρδιάς της εξαιτίας του έρωτα («Die Bekehrte» του Wolf). Στην παγωµένη Ρωσία, νιώσαµε την Μινιόν να υποφέρει από την επιθυµία («Lied der Mignon» του Τσαϊκόφσκι), ενώ σε µια µακρινή ακτή της Νορβηγίας η Σολβέιγκ περίµενε υποµονετικά τον αγαπηµένο της, προσευχόµενη στον Θεό να τον προσέχει («Solvejgs sang» του Grieg). Μια Αγγλίδα δόξασε µε την µουσική την οµορφιά του αγαπηµένου της («Let the florid music praise!» του Britten). Και, ενώ στις Ηνωµένες Πολιτείες η νύχτα έπεφτε («Night» του Crumb), στην Βραζιλία το φεγγάρι αποκάλυπτε την οµορφιά του και µας πληµµύριζε ερωτικά συναισθήµατα («Bachianas Brasileiras» του Villa-Lobos). Πίσω στην Ελλάδα, χορέψαµε λεβέντικους νησιώτικους χορούς («Θαλασσάκι» και «Κρητικός» του Κωνσταντινίδη). Και,  αφού περάσαµε από την Ισπανία, όπου µια κόρη έκλαιγε για τα πάθη του έρωτα, µια µητέρα κοίµιζε το µωρό της («Polo» και «Nana» του de Falla), καταλήξαµε στην Ιταλία, όπου η νεαρή χήρα Νορίνα διάβαζε ένα ροµαντικό µυθιστόρηµα και υποσχόταν να βρει την ίδια µαγεία στην προσωπική της ζωή («Quel guardo il cavaliere ...So anch’io la virtù magica» του Donizetti). Μετά τα ενθουσιώδη χειροκροτήµατά µας, οι δύο καλλιτέχνιδες διάλεξαν να µας προσφέρουν ένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι («White Christmas» του Berlin), στο πνεύµα των ηµερών.

Οι δύο «περιηγήτριες» γνωρίστηκαν και συνεργάστηκαν για πρώτη φορά πριν από δώδεκα χρόνια, στην τάξη µουσικής δωµατίου τού επίσης υποτρόφου Γιάννη Γεωργιάδη. Η Μυρσίνη Μαργαρίτη έπαιζε τότε βιολί, ενώ παράλληλα σπούδαζε Ανώτερα Θεωρητικά, Μουσικολογία και Τραγούδι, το οποίο τελικά και την κέρδισε. Με υποτροφία του Ιδρύµατος Ωνάση, ολοκλήρωσε δύο µάστερ στο Λιντ και την Όπερα στο Πανεπιστήµιο Mozarteum του Σάλτσµπουργκ. Αµέσως µετά, προσελήφθη ως σολίστ στην Όπερα της πόλης Χάλε, γενέτειρας του Handel, όπου επί τρείς συνεχείς σαιζόν ερµήνευσε σηµαντικούς λυρικούς ρόλους, όπως της Παµίνα, της Τσερλίνα, της Γκρέτελ, της Ευρυδίκης και της Ξένιας, και συµµετείχε σε πολυάριθµες συναυλίες. Έχει εµφανιστεί, επίσης, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, καθώς και σε σηµαντικά θέατρα της Ερφούρτης, του Ντάρµστατ, του Σάλτσµπουργκ κ.ά.

Η συνοδοιπόρος της, η Έλενα Λαζαρέτου, σπούδασε Πιάνο, Ανώτερα Θεωρητικά και Τραγούδι. Το 2000, πήρε δίπλωµα Πιάνου µε άριστα και πρώτο βραβείο. Με τριετή υποτροφία του Ιδρύµατος Ωνάση, συνέχισε τις σπουδές της στο Σόλο Πιάνο και την Μουσική ∆ωµατίου στο Πανεπιστήµιο Mozarteum του Σάλτσµπουργκ και στο Μουσικό Πανεπιστήµιο της Βιέννης. Έχει δώσει πολυάριθµα ρεσιτάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό, συναυλίες µε τραγουδιστές, σύνολα µουσικής δωµατίου και την Ορχήστρα Mozarteum. Πολλοί συνθέτες τής έχουν εµπιστευτεί την πρώτη εκτέλεση των έργων τους.

Η κοινή πορεία των δύο µουσικών ξεκίνησε, λοιπόν, πριν από πολλά χρόνια στην Αθήνα, όταν άρχισαν να παίζουν ως ντουέτο για βιολί και πιάνο, και συνεχίστηκε στο Σάλτσµπουργκ, όπου το σχήµα µετεξελίχθηκε σε ντουέτο φωνής-πιάνου. Η φωνή της σοπράνο Μυρσίνης Μαργαρίτη είναι ζεστή, καθαρή και ευέλικτη· η πιανιστική τέχνη της Έλενας Λαζαρέτου, γεµάτη ευαισθησία, σεβασµό και θέρµη, τόσο στην συνοδεία όσο και στα σόλο κοµµάτια. Μαζί κινήθηκαν µε θαυµαστή δεξιοτεχνία ανάµεσα σε διαφορετικά µουσικά ιδιώµατα, αποδίδοντας εξαιρετικά το είδος της µουσικής και το ύφος του κάθε συνθέτη. Ανέδειξαν, έτσι, µε τον καλύτερο δυνατό τρόπο, την υποκριτική διάσταση της µελοποιηµένης ποίησης και του µουσικού θεάτρου. Για καλή µας τύχη, και οι δυο τους αγαπούν τα ταξίδια, φανταστικά και µη, τον Ιούλιο Βερν και την µουσική κουλτούρα των διαφόρων χωρών. Έτσι, δεν διστάζουν να πετούν πάνω από την γη, παρασύροντας µαζί το κοινό τους.

Οι δύο καλλιτέχνιδες υπόσχονται ότι θα συνεχίσουν να µας προσφέρουν ξεχωριστές µουσικές στιγµές µε τις ηχογραφήσεις τους: η µεν Μυρσίνη Μαργαρίτη, µε τον δίσκο Apollo e Dafne του Handel (βλ. Παρουσίαση ∆ίσκου, σελ. 48), η δε Έλενα Λαζαρέτου µε έναν δίσκο µε έργα του Μιχάλη Τραυλού.

20-21