Ειδήσεις του ιδρύματος
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΑΩ - ΤΕΥΧΟΣ 40 - ΙΟΥΝΙΟΣ 2008 ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΕΥΧΟΣ 40 ΙΟΥΝΙΟΣ 2008
περιεχόμενα τεύχους επικοινωνήστε μαζί μας !
Δραματοποιημένη ανάγνωση κειμένων
του Θουκυδίδη
στην Ουάσιγκτων

Του ειδικού συνεργάτη




Στην θεατρική σκηνή του Shakespeare Theatre Co. στην Ουάσιγκτων των Ηνωμένων Πολιτειών επαναλήφθηκε στις 17 Μαρτίου 2008 δραματοποιημένη ανάγνωση κειμένων του Θουκυδίδη, υπό την διοργάνωση του θυγατρικού Ιδρύματος Ωνάση. Η παράσταση ξεκίνησε με την περίφημη συζήτηση στην Αγορά της Σπάρτης ανάμεσα σε έναν Αθηναίο, που «έτυχε» να παρευρίσκεται, τον Πρέσβη της Κορίνθου και τον Βασιλιά της Σπάρτης. Συνεχίστηκε με αποσπάσματα από τον «Επιτάφιο» του Περικλή και τον «Διάλογο των Μηλίων» και τελείωσε με κείμενα από την «Σικελική Εκστρατεία». Η επιλογή των κειμένων από τον καθηγητή Τζοσάια  Όμπερ, ο οποίος συνέθεσε και εξήγησε στους θεατές την πλοκή της δράσης, ήταν εξαίρετη. Τα κείμενα ήταν τόσο διαχρονικά ώστε στάθηκαν απολύτως επίκαιρα στον τόπο και τον χρόνο της παράστασης.

Η παράσταση στην Ουάσιγκτων θα μπορούσε να πει κανείς ότι προσέφερε στον θεατή της αντίστοιχης παράστασης αποσπασμάτων της Ιλιάδας του Ομήρου στο Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο μια ωραία διαλεκτική σύνθεση του αρχαίου ελληνικού πνεύματος. Αντίθεση καταρχάς ως προς την φόρμα. Στην Ουάσιγκτων, οι ηθοποιοί στέκονται μπροστά σε ένα αναλόγιο, ενώ πίσω τους προβάλλονται συμβολικές αρχαίες εικόνες. Στο Βερολίνο, έχουμε ένα εντυπωσιακό «σκηνικό» που αποτελείται από τα αρχαία μάρμαρα του Μουσείου, ανάμεσα στα οποία κινούνται οι ηθοποιοί. Η σκηνή είναι η σκάλα του Βωμού της Περγάμου, ώστε οι ηθοποιοί να κινούνται επάνω από το ύψος των θεατών. Στην Ουάσιγκτων, έχουμε μια κλασική θεατρική σκηνή, με τους θεατές ελαφρώς ψηλότερα από το επίπεδο των ηθοποιών.

Επάνω: Σκηνές από την δραματοποιημένη ανάγνωση αποσπασμάτων έργων του Θουκυδίδη σε σκηνοθεσία Ντέηβιντ Μιουζ στην Ουάσιγκτων

O εκτελεστικός διευθυντής του θυγατρικού Ιδρύματος Ωνάση, πρέσβης Λουκάς Τσίλας, ο πρέσβης της Ελλάδας στις Η.Π.Α. Αλέξανδρος Μαλλιάς, ο Αντώνης Παπαδημητρίου και ο καθηγητής Κλασικών Σπουδών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, δρ Τζοσάια Όμπερ.

Πιο σημαντική, όμως, και πιο αισθητή είναι η αντίθεση, και επομένως σε δεύτερο επίπεδο η σύνθεση, των ίδιων των κειμένων. Στην πρώτη περίπτωση, ένα κείμενο ποιητικό, επικό, γεμάτο από θάνατο και οργή. Στην δεύτερη, κείμενο σε πεζό λόγο, σχεδόν αντικειμενική περιγραφή της Ιστορίας από έναν ουδέτερο παρατηρητή. Και όμως, και στις δυο περιπτώσεις, είναι αισθητή η υποκείμενη ενότητα των έργων. O παραλληλισμός των δύο αναγνώσεων του Ομήρου και του Θουκυδίδη αποδίδει, όπως φάνηκε από τις δυο αυτές παραστάσεις, παρά τις αντιθέσεις, τα κατά βάθος κοινά τους στοιχεία. Στο επίπεδο της φόρμας, κοινό στοιχείο είναι ότι τόσο ο Όμηρος όσο και ο Θουκυδίδης συνθέτουν τέλειους μονολόγους, ακόμη και όταν συνομιλούν δυο άτομα. Κοινά στοιχεία και των δυο διηγήσεων είναι επίσης ο πόλεμος, τα πάθη των ανθρώπων, η προσπάθεια να εξηγηθεί το παράλογο της ανθρώπινης μοίρας και να ξεπεραστεί το άφευκτο. Κοινό, τέλος, υπόβαθρο και των δύο είναι ο Λόγος, η απόπειρα του ανθρώπου να ρυθμίσει την ζωή του μέσα από την έρευνα της αλήθειας. Να «ορθοτομήσει τον Λόγον της (Σης) αληθείας».

24-25